Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 80

Afd.

Zijn geschrift

:

Hfst. III. § 44. JUNILIUS.

2.

regularia divinae

Institiita

dat hier ter sprake

legis,

komt, dagteekent van 551. Hoewel slechts kort, gaat toch Junilius reeds dieper dan Eucherius op de verhouding tusschen het geloof en de rede in. Het geloof, zegt hij, gaat wel boven de ratio, maar toch gaat het geloof niet temeraric noch irrationabiliter te

Wat

werk.

de ratio

verstaat het geloof in zijn dieperen zin,

leert,

waar de ratio ons begeeft, wijst het geloof ons den weg. „Non enim utcunque audita credimus, sed ea, quae ratio non

en

improbat" (Lib.

II.

c.

Hiermee overeenkomstig onderscheidt

30).

God-

Junilius reeds tusschen een natuurlijke en bovennatuurlijke

De

geleerdheid.

rationalium doctrina toch valt voor

rerum

factarum,

en

in

twee

i.

ex

intel-

op wordt gemaakt:

deelen, uiteen, voor zooverre ze ligentia

hem

2

ex

,

quae

divinis Scripturis,

in

quatuor species dividuntur, historicam, Propheticam, Proverbiaiem simpliciter

et

docentem

gezag der H. maar op ons

Schrift

(Lib. II.

niet

c.

Zelfs

27).

op de

Kerk

der

autoriteit

inzicht in haar goddelijk

rationeel

Junilius het

laat

rusten,

Op

karakter.

de vraag toch: „Unde probamus libros religionis nostrae divina esse inspiratione conscriptos ?" antwoordt hij in

quorum rerum

primum

scripturae

ipsius

est,

consonantia praeceptorum

;

multis,

ordo

deindo

veritas;

modus

;

„Ex

29:

c.

locutionis sine ambitu

puritasque verborum." In zijn canonisch onderzoek volgt Junilius

de zienswijze der toenmalige ledige

authoritatis

nieke

c.

4.

der 2

.

(lib.

c.

1.

7)

acht

Kerk, en naar de

man van

H. Schrift

in

groepen:

is,

zin, i.

en herinnert er aan,

admodum

deelt

poging,

om

locus

personae,

en waagt

hij bij

dubitatur",

den

hij

3

wat doelt

.

de ontleding hiervan een

zekere orde te brengen in de dogmatische de

Deo bespreekt

operatio

en

praesenti seculo brengt

collatio hij

vijf

hij

achtereenvolgens

ad creaturam.

punten

inhoud

quae de Deo loquitur,

wat betrekking heeft op het seculum praesens, ;

drie-

ïmllius

et

dat meer dan één der cano-

hij,

systematischen drie

mediae

perfectae,

de Apocalypse „apud Orientales

Als

op het seculum futurum den

Syrische libri

van twijfelachtig gezag

Schriften

over

dat

van

onderscheiding

In

ter sprake:

stof.

Bij

zijn essentia,

den locus de i.

de

creatio,

de gubernatio, de accidentia naturae, de accidentia voluntatis en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen