Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 545

Afd.

Hfst. III. §

2.

Het geloof

losgelaten.

CONCLUSIE.

146.

„ein Willensacte"

is

537

geworden, die

danig niets met de belijdenis der openbaring

te

maken

als zoo-

Waar

heeft.

de Heidelbergsche Catechismus nog zoo duidelijk uitspreekt, dat een oprecht geloof allereerst „een zeker weten het

al

voor waarachtig houdt, wat

baard heeft", laat

antwoord

tisch

trouwen" van

men

is,

waardoor de geloovige

God hem

Woord

in zijn

geopen-

thans alleen de andere helft van het Cateche-

in zijn definitie staan, dat het

in Christus

met God verzoend

óók

te zijn.

is

„een zeker ver-

Op dit standpunt

nu kan uiteraard de H. Schrift geen ander karakter behouden dan dat van oorkonde. Zoo goed zoo kwaad het gaat, moet in de Schrift de verklaring gezocht, hoe de Christelijke

religie in

en wat de haar normeerende beginselen

zijn.

alleen verklaring gezocht

Daarbij wordt echter

van datgene, wat men

het essentieele in de Christelijke religie houdt. tieele al

meer inkrimpt, wordt het

der H. Schrift

hetgeen

En

wijl

nu

voor

dit essen-

waartoe het onderzoek

soberder, en wordt de verhouding tusschen

leidt, al

goud blinkt, en hetgeen, als omklevende goud verdonkert, al meer ten nadeele van het Het is zoo, enkele theologen, die, van huis uit ortho-

het

beslist.

dox, het essentieele in het Christendom tot

zelf persoonlijk

in die Schrift als

„Schlacke"

goud

resultaat,

de wereld kwam,

gunstiger resultaat; maar dit

Schrift toch bepaalt

op

dit

nog breed uitmeten, komen

geheel accidenteel.

is

standpunt, wat essentieel zal

Niet de

zijn,

maar

omgekeerd de persoonlijke en communale mystiek maakt uit, wat al dan niet in de H. Schrift als goud geschat zal worden. Bij lijn,

de uitwerking wordt deze

dan gekruist door de Cultuur-

lijn

waarop we zoo straks wezen, en de

doet dan

dienst,

om

ten slotte eiken

historisch-literaire critiek

strijd,

die

nog tusschen de

voorstelling der Schrift en de overtuiging van den Cultuurmensch

onzer eeuw overbleef, tot het laatste spoor terlijk

niets

stond, en

bleef in

de Schrift ten

meer dan één theoloog

is

slotte

uit te

meer

wisschen. Letstaan,

waar het

thans reeds zoo ver gekomen,

dat eerst de Paulinische Theologie met behulp der Evangeliën

op

zij

gezet,

om

daarna het

critisch

is

onderzoek der Evangeliën

tot het negatieve resultaat te laten leiden, dat zelfs het historisch

karakter van Jezus' optreden geheel in nevelen verdween. protesteert

En

al

nu de meerderheid ook tegen zulke excessen, toch kan 34*

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen