Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 255

Afd.

Hfst. III. § 83. CLARISSE.

2.

247

fidem nos et obedientiam plane obstringit", doch deze auctoritas zelve op philosophische redeneering laat rusten.

hac auctoritate

S. Scripturae)

(se.

„Unde

philosophari nolis,

si

vero, de ita certior

factus es, ut illa tua persuasio rectae rationi non obstrepat ?" (p. 25).

In zijn Sectio altera

komt

wier behandeling

logie,

sertim

dan

Clarisse inleidt

Pastorale vakken

en

tot

de eigenlijke Theo-

met een caput de

en voorts indeelt

Christiana,

Philosophische

hij

religionc, prae-

in Philologische,

Historische,

alzoo de sinds jaren gang-

;

bare tetralogie, maar betiteld op een wijze, die den inconsequenten supranaturalist toch zeer sterk als rationalist doet uitkomen. Alleen

toch de

sprake

is

naam

Pastoralia herinnert u nog, dat er van Theologie

en

;

overige vakken worden in een niet-theologisch

alle

Geen exegetische, maar

gewrongen.

kader

dogmatische, afwijking van

Philologisclie,

geen

Philosophische vakken, en de Historische, in

rn,aar

Mursinna, op zeer zonderlinge wijze tusschen de

Exegetische en Philosophische vakken ingeschoven. Zijn hoofdstuk de religionc begint met de stelling, dat de religio een alge-

meen menschelijk de

ratio,

verschijnsel

is,

en dat haar kennisse deels op

deels op de Revelatio berust, zoo echter dat beiden nooit

met elkander

strijden,

en de Revelatio eigenlijk niets doet,

clan

enkele feiten en stukken aan de Theologia naturalis toevoegen. ,,Patefactione

quaedam,

peculari

incognita, complexui

iam probatarum, superadduntur" neele als

is

humanae

sibi relictae

(p.

205).

Het natureele of ratiokomt hier slechts

alzoo de basis, en het supranatureele

een complement

bij.

Uitgangspunt

is

hem dus

godsdienstig besef, dat in het paganisme op

maar toch als religiones paganorum wijs,

openbaring

rust.

hoogst staat rechtstreeksch religie

is.

Rationi

verarum de Deo sententiarum, Rationi rectae

De

Van

religiones

het algemeen

allerlei

gebrekkige

paganorum uitkomt. Naast deze

staat de religio Iudaica, die

op goddelijke

haar verschilt weer de Islam. Maar het

de Religio

Christiaua,

die

alzoo

optreedt buiten

verband met Religio Israelitarum, en een nieuwe waarheid dezer Christelijke

religie

wordt dan door

op de bekende wijze door uit- en inwendige bewijzen zóó gestaafd, dat de recta ratio ten slotte het attest van betrouwbaarheid aan de Christelijke religie uitreikt (p. 220); en, hiermee Clarisse

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen