Encyclipaedie der Heilige Godgeleerdheid - pagina 417

Afd.

ERHARDT.

Hfst. III. § 120.

2.

409

opnamen, en daarbij

die deze „christlichen Religionsideen" in zich

moet de tegenstelling van Katholicisme en Protestantisme optreden als die tusschen de eenheid en de veelheid. „Der Katholizismus

reine

ist

seiner Idee nach Hiërarchie, der Protestantismus

Kirche"

hierop neerkomt

ontwikkelt

beginselen

een theologisch schema, dat

215

Voorop gaat de

alten Menschheit"; en wel

deze

naar

en

214

blz. :

En

201).

(p.

Erhardt dan op

ist

Philologie, als geschiedenis „der

„studium des ganzen Orients" met

i.

„Exegese des alten und neuen ïestaments", gevolgd door inleiding op den Bijbel en de Archaeologie en ;

.

„Studium des Occidents",

Dan komt de Dogmatiek,

„Gegensatz".

als

2

„System der

als

reli-

giösen Ideen", en de Moraal als „Wissenschaft vora Verfall des

Menschengeschlechts, helfen".

.

und von den Mitteln ihm wieder aufzu-

.

.

Daarna volgt de

„Kirchengeschichte",

Christenthum und das Christenthum

„das fixirte

als

in seinen Gestalten"

en het

„Kirchenrecht" als de wetenschap van het „Verhaltnis der Glieder der Kirche unter sich und der Kirche in

zum

Staat", en zulks

wel

verband met de „Europaische Staaten-Geschichte, Staatsrecht

und Staatswissenschaft" Erhardt op sophie en

dit

vreemd een

is

in

„Philosophie (p.

en

272),

ist

al

ein

vanzelf, dat

geeft

Versuch das Rathsel hij

toe,

engeren zin een analyseerende

aan de Theologie

onderdeel

Het spreekt wel

standpunt geen onderscheid zag tusschen philo-

Theologie.

der Welt zu lösen" philosophie

216).

(p.

is

als ook, dat

;

van de philosophie; toch

identiteitsbeginsel

tot

Geschichte, Geschichte

de ist

krasse

dat er in de

reflectie

is,

die

de Theologie slechts drijft

uitspraak:

hem

Schellings

„Wissenschaft

Philosophie, Philosophie

ist

ist

Theologie"

277)-

(P-

Toch bevreemde twee zulke

het niet, dat uit de ééne school van Schelling

uiteenloopende

voortkwamen. Het lag toch

beschouwingen in

over

de

Theologie

den aard der zaak, dat de iden-

tiekverklaring van de idee en de realiteit zoowel veroorloofde, in het historisch-positieve

der

van de Christelijke

idee te laten spelen, gelijk

Daub

religie al

om

den gloed

deed, als om, op Erhardts

voetspoor, al het positieve uit de Christelijke religie op te smelten in

de ideeënwereld.

Daub wierd door

zijn

vromen

zin teruggeleid

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen