Practijk der godzaligheid - pagina 216

208

Maar strijd,

dit

sloot

nog allerminst een anderen,

voor den „onheiligen geest"

uit,

den

niet

strijd

min

beojeerlijken

met wie dien Zoon

beleden. De Christus zelf voer op. Aan wie hij achterliet zou thans de uitslag van het albeslissend, geestelijk pleit hangen. Spatte de vonk van het eeuwig licht uit die „Zonne der gerechtigheid", thans in duizend harten over, tegen die met hooger licht begenadigden kon dan mi, om hiinner zwakheid wil, met hoop op beter gevolg, de felle

aanval gericht; thans zoo mogelijk door dorst naar wraak over de geleden nederlaag nog in woede verdubbeld. Het vleesch geworden Woord was nu reeds, zoo scheen het, buiten deze wereld gesloten. Gelukte het nu ook de spranken van leven die in de zijnen achterliet uit te blusschen, maar immers dan zou, hij ondanks den triomf van den Christus, de booze toeleg slagen kunnen en deze wereld behouden blijven voor het verderf. Vandaar de verdrukkingen, die reeds blijkens de schriften der Apostelen in de Apostolische eeuw over de eerste discipelen van den Nazarener kwamen; vandaar de vervolgingen, die, als sterker uitbarsting dezer verdrukkingswoede, kort daarna over de Christenen uitbraken; vandaar „de aanvechtingen", die soms bitterder nog dan druk en vervolging over de gezalfden van dien Christus zijn uitgegoten; altegader de aangrijpingen van de niets ontziende woede der onheilige machten om het zaad des levens in Gods kinderen te verderven.

Tegenover die aangrijpingen nu van Satan (en niet tegenover de kastijdingen Gods door gewone beproeving); tegenover die rustelooze poging om hen tot loslaten van het leven Gods te bewegen, hebben de volgelingen van den Nazarener, eeuw in eeuw uit, door het mysterie „der lijdzaamheid" getriomfeerd. Ze zijn niet geweken; ze hebben niet gedeinsd; ze lieten niet los wat ze ontvangen hadden; en zelfs als hun adem in de vlammen wegstierf, hebben ze nog uit die vlammen het leven in tien, twaalf,

honderd

nóg

onbekeerde raenschenharten doen o verspatten, opdat nu van dat leven strijden zouden tegen hem die

die weer voor de glorie

het belaagt.

Daarmee hebben dan deze verdrukten en vervolgden, deze martelaars naar het bloed en martelaars naar den geest, die lijdzaamheid metterdaad geoefend, waartoe de Apostelen hen juist tegenover die verdrukkingen opriepen, en nog eens, als op Golgotha is door die lijdzaamheid der heiligen Satans onheilig opzet mislukt. Yraagt ge hoe dit kon? Of dan in hen die kracht was? Neen, en nogmaals neen, mijn broeder! maar wat scheen, was zoo niet. De Christus was niet buiten de wereld gesloten. Eer integendeel had hij door óns vleesch in den hemel te dragen, duurzaam en voor

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen