Practijk der godzaligheid - pagina 120

:

112 Jezus heeft gezegd „Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordet", hoort men dan zoo zeggen, en daarom past het ons als rechters om veel door de vingers te zien, en liever te pogen of we de overtreders met liefde en zachtmoedigheid kunnen winnen. Van hardheid warsch, voelen ze een afkeer van allen gestrengen toon. En gelijk Eli, die zijn nek brak, zijne zonen nauwelijks toornend had aangesproken, zoo zijn ook zij er meest voor, om zachte paden te bewandelen en recht te wecken wat krom was. :

Hiertegen nu komt één alles afdoende bedenking op, deze namelijk, de lieve broederen die zóó redeneeren en dienovereenkomstig handelen, óf te veel, óf te weinig doen. Immers oordeelen zij, dat men den leefregel door Jezus voor private personen gegeven ook op de overheid, de bestuurders en regeerders van gezinnen en vereenigingen moet overbrengen, dan gaan zij in hun hardheid nog veel te ver. Dan is de sierlijkste en rijkste gevangenis nog altoos in lijnrechte weerspraak met den eisch des Heeren. Dan zou het ons nooit voegen onze kinderen ook maar zuur aan te zien. Dan zou men alle recht moeten laten loopen, alle gezag laten vallen, en kort en goed tegen de sociale booswichten, weerbarstige kinderen, opspelende onderhoorigen, of accoord-brekende maatschappijleden zich naar den regel hebben te gedragen: Weerstaat den booze niet, maar zoo iemand u op de linkerwang slaat, keert hem ook de andere toe. Naar dien maatstaf geoordeeld, zijn deze lieve, zachte Christenen dus nog veel te wreed, te hard, te onbarmhartig. Want immers, ze dringen er nog op, dat dronkelappen worden opgepakt en dat zedelooze personen onschadelijk worden gemaakt, ze straffen soms hun kinderen, beknorren hun dienstboden, en stemmen soms reglementen goed, waar boete in bepaald is. Keeds hieruit blijkt klinkklaar het onhoudbare, innerlijk onware en tegen Gods Woord ingaande van dit valsche standpunt. En toch, die alzoo oordeelen verwarren op de wanhopigste wijs, met hun plicht en roeping als private personen, dien geheel anderen plicht en roeping, die op hen als overheid, in allerlei zin en onder dat

allerlei

vorm

rust.

Tot privaat-personen heeft de Heere Jezus zeer zeker gezegd „Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordet", maar de rechtspraak der overheid heeft Jezus daarmee zoo weinig opzij gezet, dat hij veeleer én de rechtspraak van het Sanhedrin én die van den Eomeinschen landvoogd op het stelligste heeft geëerd en erkend. Zelfs onder de Christenen wil Faulus dat er scheidsrechters op zullen treden En dat de overheid het zwaard draagt tot een schrik voor de boozen, verheft het apostolisch getuigenis tot een getuigenis Gods. Beide positiën mogen dus niet verward. Waar het u als privaat persoon raakt, raakt het een zondig, in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen