Heils termen - pagina 76

:

66 YII.

DE TEEKENEN DER VERBONDEN. Dit

is

het

Teeken des Verbond s.« Gen. 9

12; 17; 11 enz.

:

Reeds het slot van het voorlaatste artikel bracht ons tot de vraas; o „Of het Teeken des Yerbonds en dus het Teeken, dat de gezamenlijke gemeente ontvangt, van gelijke natuur is met het Teeken aan den enkele gegeven?" Tot dit belangrijk onderdeel van de „leer der Teekenen" zijn we thans genaderd, en met te beter hoop wenden we ons, na het dusver ontvouwde, tot de „leer der Sacramenten," wijl we zeer vast van de dubbele waarheid overtuigd zijn, èn dat alleen van dit standpunt de Sacramenten naar den eisch van Gods Woord kunnen gewaardeerd worden, èn dat vooral de Sacraments-beschouwing onzer Gereformeerde kerk geheel door dit gezichtspunt wordt beheerscht. Het verschil tusschen de overige Heilsteekenen en het Sacramentsteek en, ligt natuurlijk uitsluitend daarin, dat het eerste aan den enkelen mensch, het tweede aan de Gemeente geschonken werd. Gelijk allerwege in de Schrift de mensch steeds en onveranderlijk, ènals op zich zelf staande mensch, èn als lid der menschheid genomen wordt, en het met alle Schriftverstand gedaan is, zoo men deze beide beschouwingen niet zeer scherp onderscheidt, zoo ook is het hier.

Ook op

van het Koninkrijk Gods wordt de mensch en beurtelings in verband met zijn medebeurtelings uitverkorenen genomen. Er is een diep verborgen leven der ziel, dat niemand kent dan hij zelf en die God, die hem ten leven riep. Het dat leven, welks inhoud door den naam wardt uitgedrukt, die, is „geschreven op den witten keursteen, eens Gode alleen bekend zal zijn en dengeen die hem ontvangt" (Openb. II 17). Maar er is ook een leven, dat niet hem alleen, maar hem met alle geroepenen toebehoort, een leven, dat den gemeenschappelijken bodem vormt, waarop de Heilige Israëls al zijn kinderen plaatst, en dat in de „gemeenschap der Heiligen" zijn volkomenstc uitdrukking vindt. Die wederkeerige samenhang nu wordt, zooveel de geloovigen onderling betreft, bestempeld met den naam van „Gemeente;" voor zooveel zij daarentegen alle gemeenschappelijk verband tot den Eeuwige bedoelt, spreekt de Schrift van het „Verbond." De „Verhet

op

terrein

zich

zelf,

:

bondsstichting" leven

maar

uit

is

de

daad

benamingen

Gods,

die

zijn

drukken geheel verschillend oogpunt beschouwd.

roept.

Beide

Gemeente

ten

zaak

uit,

dezelfde

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen