Dat de genade particulier is - pagina 231

::

221 Gelijk men nu ziet, komen in deze opmerkelijke Schriftplaats juist de beide uitdrukkingen, waarop men zich gemeenlijk en bij voorkeur beroept, tot twee malen toe voor. Er is twee malen sprake van „allen" lo. eenzelfde is Heere van allen; en 2o. rijk zijnde over alleyi die hem aanroepen. En evenzoo twee malen van „een iegelijk" a. ^^een iegelijk die in hem gelooft zal niet beschaamd worden." en h. „een iegelijk die den naam des Heeren aanroept zal zalig worden." En wat blijkt nu? Immers, dat Paulus zelf, in een geïnspireerd stuk, van dat „allen" en „een iegelijk" nu uitdrukkelijk déze verklaring geeft; „allen en „een iegelijk" wil in zulk verband zeggen: „menschen van allerlei soort, zonder onderscheid van Jood of Griek." Zoo toch schijft hij „Een iegelijk die gelooft, zal niet beschaamd worden, want er is geen onderscheid noch van Jood noch van Griek." Dit nu is beslissend. En dat wel om déze reden, waarvoor we zeer bijzonder de aandacht van onze lezers inroepen, t. w. dat Paulus in deze verzen opzettelijk én uitlegging én verklaring geeft van wat in 22 en soortgelijke plaatsen van de toenmalige 16, Joel 2 Jes. 28 Schrift met dit „een iegelijk" was bedoeld. Vandaar dan ook, dat hij 22 niet slechts aanhaalt, maar beide plaatsen 16 en Joel 2 Jes. 28 met het redengevend voegwoord „want" in het verband inlascht. En mocht men nu, des tegensprekens nimmer moede, toch nog tegenwerpen: „Eilieve, maar „Joden en Grieken" daar is mee bedoeld „Joden en heidenen" d, i. dus wel terdege alle menschen, hoofd voor hoofd", dan moeten we dezen makers van bedenkingen toch vriendeom even Eom. 10 en 11 te willen herlezen, om zelf lijk verzoeken, in te zien, hoe schromelijk ze zich met dat zeggen vergissen. Want immers Paulus toont in deze hoofdstukken juist opzettelijk aan, dat een zeer groot deel der toen levende Joden verworpen was, en dat Israël eerst later, als de volheid der heidenen zou zijn ingegaan, zich tot Jezus zou bekeeren. Opzettelijk nu te betoogen, dat de Joden voor lange jaren verworpen zijn, en te meenen, dat ze allen hoofd voor hoofd zalig zullen worden, gaat toch moeilijk aan. En hoe men zich ook buige of wringe, vast blijft staan: lo. dat Paulus hier opzettelijk een authentieke verklaring geeft van wat in dergelijke zegswijzen de uitdrukking „allen", of „een iegelijk" beteekent; 2o. dat naar zijn zeggen daarmee bedoeld is: „allerlei soort van menschen"; en 3o. dat niet bedoeld zijn „alle individuen uit :

:

:

:

:

alle soort".

Met deze authentieke uitlegging voor oogen, kunnen we ons dus ontslagen rekenen van de taak, om nog verder al deze Schriftuurplaatsen, waar van „zalig worden" in verband met „allen" of „een iegelijk" gesproken wordt, na te gaan. Op Schriftterrein is elk beroep daarop krachteloos. En dat wel omdat alle schrijvers der Heilige Schrift, profeten en apostelen beiden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen