Het heil in ons - pagina 224

314 onhoudbaar standpunt eigen schuld in

te zien

en

zijn

onmacht

te be-

lijden.

Dat de overlevering hiertoe meewerkt ontkennen we

niet.

Maar dat

die overlevering stand hield en ons bereikte en onze ziel niet afstiet,

maar aantrok, is reeds zonder genade ondenkbaar. Toch zou die genade geen ander gevolg kunnen hebben, dan dat ze den Eondaar in de armen van de wanhoop wierp. Daarvoor kan hem slechts één feit bewaren. Indien hij verneemt, dat God van zijn zijde de doodsche stilte verbroken, en gesproken heeft, eerst door de profeten, nu door den Zoon. Dat spreken Gods is de eerste lichtstraal in den nacht der ziel, die Gods verborgen omgang derft en haar toch niet missen kan.

XI.

TYNDALLS BEDEVOERING. De natuurlijke mensch verstaat niet de dingen, die des Geestes Gods zijn. 1 Cor. 2 14. :

Tot

God kan geen zondaar opklimmen. Toch

blijft

de Christelijke

Kerk

in haar recht, die ook in den zondaar den eisch om tot God te gaan aanwijst. De vereeniging dier tegenstrijdige uitspraken ligt, gelijk Schweizer het uitdrukt, in het bankeroet der Natuurlijke Godskennis

en de onmisbaarheid eener Bijzondere Openbaring. Ter toelichting van deze zeer bekende aaneenschakeling van gedachten wezen we reeds in ons zesde artikel op een redevoering door den Engelschen natuurkundige Professor John Tyndall in 1873 te Belfast voor een vergadering van deskundigen gehouden onder den titel: Het materialisme in Engeland. Over deze redevoering thans nog een kort woord. De redevoering van den hoogleeraar bestaat uit twee deelen. Het eerste deel handelt uitsluitend van de natuur, gelijk die zich bij waarneming aan den natuurkuudige, d. i. aan den kenner voordoet. Dit stuk laat alle godsdienstige beschouwing ter zijde, rekent alleen met de- feiten, die zijn waargenomen, is in zijn beschouwing van de beteekenis der Christelijke Kerk uiterst eenzijdig en onbillijk, doet veelszins te kort aan den eerbied, waarop de voorstelling der Heilige Schrift recht heeft, en bouwt een stelsel op onderstellingen, die zelf in den wecken ondergrond wegzinken. Tot dat laatste was Prof. Tyndall natuurlijk in het minst niet gerechtigd, en de eenvoudigste geloovige

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen