De leer der Verbonden - pagina 75

65

omdat ze omdat

geboortegeschiedenis en hooge beteekenis niet kennen, na er kennis van genomen te hebben, vijandig staan tegenover de waarheid die er in ligt uitgedrukt. Die beide categoriën van personen onderscheide. men wel. Niets onbillijker toch dan om allen over éénzelfde kam te scheren, en uit het feit, dat iemand tegen een stuk der waarheid spreekt, terstond de verre van zekere conclusie te trekken, dat hij dit doet uit rechtstreeksche vijandschap tegen die waarheid. Wie alzoo oordeelt, vergeet in zijn haasten met de groote, schier ongelooflijke onbekendheid te rekenen, waarin deze stukken der waarheid vooral onder de theologen allengs geraakt zijn. Men bedenke toch wel, dat zelfs het zoo kostelijke „Examen van Tolerantie", dat scherp gedachte en helder geschrevene stel samenspraken, dat als late navrucht van den dogmatischen arbeid der vorige eeuw tot ons is gekomen, voor negentig van de honderd proponenten die den predikdienst bij ons aanvaarden, een volslagen onbekende grootheid is. Och, zoo velen zijn er helaas, die nooit dan in het oppervlakkio-e van het „zoogenaamde Werkverbond" hoorden, en nu, op den klank af er aan gewend wierden, om anderen na te spreken, dat dit Werkverbond niets dan een spitsvondigheid der scholastiek is. Dezulken moet men niet aanstonds veroordeelen, maar onderrichten en op den beteren weg helpen. Want al veroordeelen ook wij in dezulken de traagheid van geest, die dieper onderzoek schuwen deed, vergeten mag toch ook niet, dat er een mate van onbekendheid met deze óf

zijn ze,

dingen kan bestaan, die alle liefde uitsluit en zelfs de aandrift tot onderzoek onbestaanbaar maakt. En doet men dat, welnu dan zullen de geesten zich wel openbaren. Wie dan bij nader inzien vijandig met zijn geest staat tegenover de kern van heilige waarheid die j)ok in dit schoone leerstuk schuilt, die is dan ook als een ver werper en bestrijder van de openbaringen Gods openbaar geworden. Maar ook, wien dan al meer de oogen voor zulk een stuk der waarheid opengaan, die laat zich dan maar niet bij de gereformeerden inschrijven; gelijk men tot ons leedwezen in sommige kringen met schampere minachting van dit zich keeren naar de gereformeerde waarheid spreken durft; neen, maar die wordt ook in zijn consciëntie overtuigd, dat hij de waarheid Gods metterdaad miskend heeft, die doet daar boete over, belijdt zijn schuld daarin, en dankt zijn God dat hij op vaster bodem gezet is door genade. Eeeds nu veroordeelen mag men dus uitsluitend hen, die van één dezer twee blijk geven: of 1. dat ze de zaak kennen, en dus met kennis van zaken, loochenen, óf 3"^. dat ze in zake de verhoudinovan Oud en Nieuw Verbond, en geheel de oeconomie der genade, die genade, die daarmee saamhangt, in beginsel op het pad der Socinianen gaan en voor anderen door hun hekken en voetangels den toegang tot het erf der gereformeerde, d. i. gezuiverde waarheid versperren. '

V

5

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen