Practijk der godzaligheid - pagina 59

51

Den Bijbel te verspreiden is men niet meer, dan begint elk

daartoe niet voldoende. Want, doet geslacht weer van voren af aan den Bijbel te onderzoeken; dan stuit elk geslacht weer op dezelfde moeilijkheden waar het voorgeslacht met veel inspanning doorheen kwam; dan staat men weer bloot aan hetzelfde misverstand, aan dezelfde ge-

varen

en

waar velen

verleidingen

eertijds

voor bezweken zijn;

dun

komt men nooit verder; en blijft men altoos de oude knecht. Eenvoudig uit den Bijbel prediken gaat evenmin. Dit toch is puur zelfbedrog. Dat doet niemand en dat kan niemand. Zoodra men toch

eenig

deel

der

Heilige

Schrift begint te verklaren,

geeft

men

niet meer den inhoud van den Bijbel, maar zijn particuliere opinie omtrent den Bijbel. Nu weet ieder, dat er bijna omtrent elk vers van de Heilige Schrift onderscheidene opiniën, van elkaar afwijkende, tegen elkander overstaande opiniën te boek zijn gesteld. Een predikant of catecheet of oefenaar, die u den Bijbel uitlegt, doet dit dus óf geheel oppervlakkig, zoo op gevoel en goed geluk af, óf wel hij doet het met behoorlijke kennis van zaken. Doet hij het op den tast af, dan is er natuurlijk minstens evenveel kans dat hij mis als dat hij wis tast. En doet hij het met kennis van zaken, dan is hij begonnen met kennis te nemen van de tegenover elkander staande opiniën die

over dit of dat vers loopen, om voorts daaruit een keus te doen. Nu kan de keus goed, maar ze kan ook glad verkeerd zijn. En als een predikant of catecheet of oefenaar optreedt om in het Woord te onderwijzen, heeft men dus wel in het oog te houden, dat hetgeen hij daar zegt, volstrekt niet Gods Woord zelf, maar louter zijn opinie over het

Woord van God

is.

Vooral in onze dagen dient hierop scherp gelet, nu het verfoeilijk mottoprecliken zelfs onder rechtzinnige predikers hand over hand toeneemt. Dit nu is in den grond niets minder dan een opzijzetten van Gods Woord, om eigen ideeën uit te stallen, en die eigen ideeën dan nog kwanswijs met de vlag van het goddelijk Woord te dekken. Dat modernen dit doen, het zij zoo; dat groningers dit aldoor doen, het is te verklaren; maar dat mannen die zeggen voor God en zijn Woord te beven, aan dit spelen met het heilig Woord zich kunnen schuldig maken, is óf zelfbedriegende oppervlakkigheid óf schandelijk gemis aan eerbied voor den Heere onzen God. Maar ook al nemen w^e nu het beste, en al onderstellen we, dat de prediking werkelijk ontvouwing van het Woord is, niet een prediken over het Woord heen, maar een prediken uit het Woord, dan nog „Hetgeen gij, o, prediker, alsnu uit staan we altijd voor de vraag en over het Woord zegt, is dat nu de ware, goede, echte, vertrouwbare uitlegging van het Woord, of wel is dat nu een andere, van de waarheid afwijkende opinie?" fiome heeft, aan deze uiterst moeilijke quaestie toegekomen, den knoop eenvoudig doorgehakt, en verklaard: „Die in dezen beslist is :

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen