Heils termen - pagina 226

216 Zoo men niet dieper dan de oppervlakte kon aan een gelukken van den toeleg gelooven.

Toch

is

zien,

die schittering slechts schijn. Bij al haar

zou

men

schier

ongekenden voor-

weerwil van haar ongeëvenaarde machtsontwikkeling, blijft onze eeuw missen wat ze zocht, derven wat ze najaagt. Ze kent den innerlijken vrede niet, en tast rusteloos maar vruchteloos naar dat hooger levensgenot, waarbij hoofd en hart, geest en lichaam beide in zuivere harmonie zich tot een hoogere eenheid oplossen en de slingering tusschen de wereld in en om ons het juiste evenwicht gespoed,

in

vonden heeft. Er is, om gelukkig kennis. Beide worden van een sympathetische

nog iets anders noodig dan kracht en op heur beurt gewijd door de koestering liefde; die het verkleumde hart weer in gloed zet, de toegesloten ziel ontsluit en .den levensblos van ontspanning en innerlijke genieting doet terugkeeren op het gelaat. En die sympathie mist onze eeuw juist. Ze spreekt wel veel van sympathie. Ze overtreft wel de eeuwen, die voorafgingen, in schijn van gezelligheid. Maar ook hierin misleidt ze zich zelve. Haar gezelligheid is slechts een aanraken van den omtrek van elkanders leven. Haar gulle lach is weinig meer dan een onopzettelijke spierbeweging, waaraan het gelaat zich gewend heeft. Haar sympathie is breed, maar ondiep, en, als het graan zonder wortel, spoedig ontloken, maar even spoedig verdord. Waar vindt ge nog in hoogere of in lagere standen dat „houw en trouw," dat heilige der vriendschap, die verbondenheid van geslachten en familiën, die mannen van karakter, die den storm braveeren dorsten, wijl ze vastgingen op elkanders steun? En ook al wist ze die menschelijke sympathie in ons maatschappelijk leven terug te too veren, toch zou ze daarin nog nooit het verfrisschend element vinden, dat ze ter bezieling van haar leven behoeft. Neen, om met rustigen tred en kalmen blik te kunnen voortgaan, is er nog eene hoogere en vollere toeneiging van noode, de nederbuiging tot ons van de liefde onzes Gods. Alleen de ervaring van die eeuwige, onpeilbaar diepe, geheel ons wezen doordringende en overstelpende liefde geeft dat volle geluk te smaken, dat we zaligheid noemen, zonder ooit te kunnen ontleden wat het is. Alleen waar de zachte vleugelen van die heilige liefde haar schaduw op uw ziel werpen, doorstroomt u een gevoel van kracht en frischheid, dat u boven het perk der eindige dingen verheffen kan. Ge moet door die goddelijke sympathie u gedragen weten, om het mysterie des geloofs te verstaan en de geestdrift, de krachtsontwikkeling te kennen, waartoe het geloof u bekwaamt. Wie zal voor onze eeuw de vriendelijke leidsman zijn, die haar onder de beschaduwing dier heilige sympathie, dier goddelijke liefde terugbrengt? Zeker niet de overgeblevene uit een vroegere eeuw, die zonder liefde voor de onze in het hart, haar Gods liefde bedekt onder te zijn,

eerst

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen