De leer der Verbonden - pagina 155

;

145 Met^ Paiilus, met Augustiniis, met Calvijn houdt de kern van ons geloovig volk zich bij de vrij machtige genade onzes Gods. Maar toch, er mag niet ontkend, dat die belijdenis van deze kern van het volk allengs in dien zin verzwakt wierd, dat ze meer in den stille gefluisterd, dan met openlijk getuigenis op den Areopagus werd gedragen. En daarin nu juist kan een getuigenis, als dat van ons blad, door Gods goedertierenheid, van lieverlee verandering brengen. Leest die kern der gemeente weer eens in duidelijk schrift en klaar uitgesproken, wat ze zelve in stilte steeds beleed; hoort ze hoe haar dierbare belijdenis van Gods vrij macht eigenlijk de belijdenis van de kerke Christi in haar heerlijke tijden van geestelijken bloei is geweest

verneemt ze hoe de grootste godgeleerden die hebben bepleit; hoe de martelaren er op gestorven zijn; en hoe er ook in onze dagen nog wetenschappelijke mannen zijn, die haar zonder schroom lofzingen; zie, dan vat dat deel der gemeente weer moed; dan krijgen ze weer hoop; dan wijkt hun beklemdheid; en gaat de stem der gemeente weer zooveel machtiger naar de leeraars uit: „o. Bedienaren van het

Woord onzes Gods, bedient ons toch dat Woord des Heeren naar waarheid en in betoon van macht!" En dat roepen der gemeente blijft niet onverhoord. Die stem der roepende en klagende en om troost schreiende gemeente wordt een macht, die op de geesten werkt, die de zielen aangrijpt, die de liefde gaande maakt. En zoo kan het niet anders, of de predikers, die de groote zaak deelachtig zijn en van den levenden God hun leven ontvingen, die zullen eindelijk hooren; ze zullen niet langer weerstand kunnen bieden; en het einde zal, evenals in de dagen van Dordt, zijn, dat nogmaals de doode leeraars naar de Remonstranten gaan, en de levende leeraars, hartelijk met Gods volk vereend, en zielseen met de levende gemeente Christi verbonden, elk aan het bouwen van hun poort en aan het verbeteren van het stuk muur voor hun huis gaan, tot eens heel Jeruzalem weer met zijn muur mag prijken, en de heerlijkheid des Heeren, na de verzoening onzer zware zonden, weer over de kerk dezer landen opga.

10

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen