Wij, Calvinisten - pagina 21

van

afvloeide

de

Neem

bergen.

onze historie weg, nog zouden

dat Calvinistisch tijdperk uit

Spaansch wingewest

v^e

en

zijn

nooit zou Neêrlands vlag onze wereldmacht over alle zeeën heb-

ben gedekt.

behoorend, noem Groen en Fruin, en

Campbell, ze leggen schier

tuigenis

schonken

van

of schaar

ook

Motley naast Bancroft

bewoordingen het ge-

gelijke

in

partij

de doorwerking van Calvijn's geest Nederland

dat

af,

Nederland

vrij,

wat

Alle historieschrijvers van naam, tot

eeuw

groot heeft gemaakt en het een

tanende

nooit

verging

Sinds

glorie.

heeft gedit.

De

op de hoogte van hun taak gebleken.

latere Calvinisten zijn niet

De nood bond eens onze vaderen aan den Heere Zebaoth, doch weelde heeft straks dien band

de

Maar toch

bij

hun nakroost losgemaakt. van toen

vergist zich, wie waant, dat ons verleden

nog enkel van

Verre van dien.

het historieblad naspreekt.

In

duizend en duizend gezinnen heeft het nakroost van die vaderen

nogmaals duizend harten klopt

zich voortgeplant, in duizend en

nog

wat

na,

Calvinisme uit,

ons

liet

het

in

volksleven

zelfs

maar gesproten

Groen

zoo

geest

Er

is

is

Gij toch, Gij

Uw dan

tintelt

roemruchtig voelen

nooit

zette.

uit

zijn

zijn

geheel

stierf het

den stam

geen miniatuur-copie

we voor

braken

Het

altoos met zijn

geest, issiis de Calvin, gelijk

we nog

hier bloed dat trekt, er is een geestelijke familie-

de kinderen

tot

gloed

kort en juist uitdrukte, bleven

treffend

nawerkt,

atavistisch

die

volk,

We

uitschieten.

Staatskerk,

steeds.

ons

in

het een krachtige, frissche scheut aan

van wat Calvijn eens was,

het

vaderen

der

hart

steeds

leefde

en weer

van

eens

er

is

een hart der vaderen dat

teruggekeerd, en als ook wij weer aanheffen:

zijt

hun roem, de kracht van hunne

kracht,

vrije gunst alleen wordt de eere toegebracht,

er in

onder het

we ons dan

zingen weer

dit

hart als

van

in

óns

hart,

wat eens zoo

onze vaderen heeft getrild, en al

dwergen vergeleken

bij

hun reusachtige

grootheid, toch bezielt ook ons nog dezelfde heilige aandrift, die

hen eens

in

helden omschiep.

Vooral ditmaal wijs

ditmaal

hierop met meer dan

gewonen nadruk,

vernieuwd krachtsbetoon op-

die

ons

tot

saamvalt

met

de vierhonderdjarige gedachtenis-

omdat de stembus, roept,

ik

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen