Practijk der godzaligheid - pagina 114

106

VIL

DE practijk: der vaderen. Zich zelven wereld.

Zoo

dan

door

onbesmet

bewaren Jac.

van 1

:

de

27.

ontwikkeling vanzelf de bron der opengedekt, en gebleken, dat dit „lijdelijk bij de pakken blijven neerzitten" volstrekt niet gereformeerd, maar doopersch is. De „dooperschen" nu, wel te verstaan, niet beoordeeld naar hun schrikkelijke buitensporigheden in de „naaktlooperij van Amsterdam" of in den gruwel van Munster. Dat toch zou het toppunt wezen van onbillijkheden. In die uitberstingen van wild fanatisme sprak het vleesch, en niettemin zijn toch ook de doopers wel terdege met den Geest begonnen. Hun uitgangspunt was stille schuchterheid voor den Heere hunnen God; maar eigendunkelijk opgevat. En het is dit eigendunkelijke en dies eenzijdige in hun eerst zoo kinderlijke en beminnelijke vroomheid, waaruit later, en bij wettig verloop, zoo vreeslij ke uitspattingen zijn voortgekomen. Yoor ons doel stellen we dus die uitspattingen geheel en al uit onze gedachten en vestigen uitsluitend de aandacht op dat stiller, naïever, schuchterder element in de oorspronkelijke dooperije, dat zich naderhand onder Menno Simons heeft afgescheiden van de woestelingen, en waarvan de liefelijke naflonkering nog in een enkele doopsgezinde gemeente onzer dagen wordt gezien. En daarvan nu zeggen we, dat deze doopersche kringen de eigenlijke kweekplaatsen der lijdelijkheid, van het stilzitten, van het altoos verbeiden waren, en dat de gereformeerden ten onzent, wel zeer verre van hiermee mee te doen, eer integendeel er die valsche lijdelijkheid met hun forscher en bezielder tonen weer uit hebben gepreekt, en het tot God bekeerde volk vervuld hebben met geestdrift en heldenmoed, om ons bijna weggezonken vaderland nog met den sterken arm, van Spanje te is

valsche

lijdelijkheid

geleidelijke

weer

bevrijden.

Zoover stap

kwamen we

verder

doen,

een vorig maal; maar nu moeten we nog een opdat de waarheid van dit vergeten feit toch

duidelijk blijke.

En dan doelen we met name op de politicophobie, een vreemd voor het volk onverstaanbaar woord, dat zeggen wil Onverschilligheid voor 's latids zaken. Die ziekte is een kanker die men ook in onze dagen weer tamelijk diep in ons Christenvolk zag invreten. Allerwegen toch vindt men vrome, godvruchtige zielen, die van oordeel zijn, dat een Christen:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen