De leer der Verbonden - pagina 175

165 er

steld,

in gang

weer

stoom in brengt, en door dien stoom het schip weer

zet.

Maar

dat willen die op deeling beluste broederen volstrekt niet. willen heel iets anders. Die willen eigenlijk ons diets maken, dat het wrak nog zoo heel wrak niet is. Dat de machine van binnen in de ziel eigenlijk nog wel bruikbaar ware. En dat, als genade maar

Die

helpt en ondersteunt en hij springt , het

den romp, nog wel gaan

met den ouden, den vernieuw-

zal.

En daar nu gelooven we, op grond van Gods Woord, niets van. De mensch in het paradijs had, eer hij viel, natuurlijke en bovennatuurlijke gaven, en het is volstrekt niet waar, wat men thans alsof de bovennatuurlijke gaven eerst door de zonde noodig waren geworden, en alsof oorspronkelijk de natuur goed en pittig genoeg was, om het bovennatuurlijke te kunnen missen. Op dit punt waren onze vaderen steeds streng. En daar hadden ze gelijk in. Het hoogere leven was ook voor Adam een bovennatuurlijke gave. Donum

predikt,

supernaturale. En toen nu

rukte aan die innerlijke machinerie van zoo mogen uitdrukken, heeft dit ten gevolge gehad, dat de zondaar al deze bovennatuurlijke gaven verloor en dat de natuurlijke gaven in hem bedorven, geheel in de war gebracht en uit haar verband gerukt werden. Een zondaar mist dus niet alleen het bovennatuurlijk goed, maar veel erger nog, hij mist de gave om er naar te grijpen; ja zelfs, laat het scherp en beslist zijn uitgesproken, hij mist zelfs de vatbaar's

menschen

de

ziel,

zonde

als

we ons

om als God ze tot hem brengt, ze in zich op te nemen. God de Heere moet dus niet alleen het bovennatuurlijk goed aan den zondaar toebrengen, maar vooraf hem bovendien nog de vatbaarheid weer inscheppen, om het in zich te kunnen ontvangen. De voorstanders van de „deeling van arbeid" in het genadewerk

heid,

keeren dus de vastigheden in elk opzicht om. Ze zien een zondaar aan voor wat hij niet

En door die dwais. dan toe, om deels uit den dooden zondaar te verklaren, wat alleen en algeheellijk verklaarbaar is uit den levenden God. Stellen we dus, altijd naar den vorm van ons beeld, ter verduidelijking nog eens de drieërlei voorstelling naast een, dan komen we komen

ling

ze er

tot dit resultaat:

De

voorstanders der lijdelijkheid zien het wrak liggen, erkennen geheel wrak is, en laten het nu op sleeptouw nemen door een schip dat goed en gaaf is. De voorstanders van „arbeidsdeeling" in het genadewerk, zien datzelfde wrak liggen, maar betwisten dat het zoo heel wrak is, en plaatsen nu een locomobiel op het dek, om half nog met de stukke machine en half met dat hulpwerktuig het wrak weer op gang te brengen. dat

het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen