De leer der Verbonden - pagina 172

162 om. Toch heeft dit Gode niet goed gedacht. Hij zelf heeft de zaliging van zondaren aan de Verbondsbedeeling vastgeknoopt. En. voor zoover het ons nu gegeven is, de reden in te denken, waarom het heil alsnu krachtens Gods bestel en feitelijk van dien verbondsvorm onafscheidelijk is, wees ons vorig artikel er in de eerste plaats op, dat die verbondssluiting ten doel heeft de vertroosting van Gods kinderen. Men herinnert zich het beeld van de schipbreuk en die kinderen.

sluiting

Thans komen we oorzaak,

t.

w.

tot

de

bespreking

van een nog dieper gaande

dat de verbondssluiting strekte,

om

het zedelijk leven

in de kerk van Christus tot zijn recht te doen komen. Zoowel deze tweede als de eerst besprokene beweegreden wordt ons door de Schrift zelve aan de hand gegeven. Dat het Verbond naar luid der Schrift strekt om den kinderen Gods vertrouwen in te boezemen en hen te troosten, blijkt overtuigend uit die schier tallooze plaatsen, waarin de Heere de vastheid van dat verbond, zijn onwankelbare trouw, de eedz weringen van zijn Woord en de onveranderlijkheid van zijn belofte betuigt. Maar zoo ook blijkt de beteekenis van het verbond voor het zedelijk leven uit de niet minder talrijke plaatsen der Heilige Schrift, waarin God Almachtig op dat Verbond den wedereisch van trouw en gehoorzaamheid doet rusten, en den trouweloozen en bondbreukigen kinderen de schending van het gegeven woord verwijt. Schriftuurlijk is dus ook deze tweede beweegreden, waarom het heil aan een verbond is vastgeknoopt, en het komt er nu maar op aan, het verband tusschen het heil en dat verbond, voor zoover het zedelijk leven aangaat, bloot te leggen. daartoe te geraken schreven we boven dit opstel het woord van David tot den Heere: „Gij hebt tot uw knecht gesproken naar menschelijke wijze T^ Ook dat woord, men weet het, sloeg op verbondssluiting. „Ik heb, zoo heette het, een Verbond gemaakt met mijnen uitverkorene!" Ook bij het bouwen toch van Davids geslacht, had de Heere, zonder het te zeggen, zonder er zich vooraf met eedzwering toe te verbinden, eenvoudig het lot van Israël en den gang der zaken zoo kunnen sturen, dat Davids huis bestendig gebleven ware. Voor de zaak als zaak had dit geen verschil gemaakt. Maar dit nu behaagt den Heere niet. Hij zegt het, wat gebeuren zal, wat Hij Hij spreekt vooruit; doende is, wat van Hem uit zal gaan; en het verbond (zie Ps. 89:4, 5) bestaat juist daarin dat „Hij aan zijn knecht David gezworen heeft: „Ik zal uw zaad tot in eeuwigheid bevestigen!" Nu zal ieder toestemmen, dat het niet aangaat, dit los en buiten maar dat wel terdege dit verbond met alle verband op te vatten,

Om

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen