De leer der Verbonden - pagina 28

:

18

boven ons, dan hoeft en doet dat in een wet, een bevel, een gebod. Maar is die meerdere er niet, dan moeten we het zelf wel doen en indien we het zelf doen, is er maar één keus: geweld of overeenkomst. En overmits nu geweld hier vanzelf wegvalt, zoo blijft er niets anders over, dan dat de levensbetrekking tusschen Vader, Zoon en Heiligen Geest van eeuwigheid af, gerust hebbe op overeenkomst, d. i. op wederzij dsch goedvinden, op iets waartoe de ééne goddelijke Persoon zich tegenover den anderen naar eigen goedvinden." dat niet;

dan

Staat er een meerdere

regelt die onze betrekkingen voor ons;

;

verhond. natuurlijk in geen enkel opzicht te denken aan al onder menschen, naar menschelijke wijze en om der menschen leugenachtigheid bij verbondssluiting tepas komt. Schriftelijke opteekening, preciese formuleering, slachting van oiïerande, toeslaan van de rechterhand, zo utaan wending en zooveel meer, valt hier natuurlijk gansch en al weg, en al wat er overblijft is eenig en alleenlijk de wederzijdsche \^'\\^uitiyig de wihbinding door het over en weer gegeven woord. Als ik onder inenschen, met opzicht tot een boom, van drie deelen wortel, stam en kroon, hoor gewagen, dan heb ik natuurlijk volle recht, om bij dien boom dan ook van „drie deelen" te spreken, waaruit hij bestaat, ook al wordt er dat in die manier zoo niet bij gezegd noch gezet. In zulk een zin nu heeft de gemeente van Christus, op het tastgevoel van dezen gezonden zin afgaande, het woord „Drieëenig" op de lippen genomen, ook al is het dat deze uitdrukking in de Heilige Schrift nergens zoo staat. En zoo vragen we dus ook hier niet of de Heilige Schrift voor dit zelfgenoegzame ,leven Gods nu juist den naam Verbond bezigt; maar onderzoeken of niet de Heilige Schrift al die bestanddeelen duidelijk, volledig en opzettelijk aanduidt, die saamgevat, in verstaanbare menschentaal, niet anders dan onder den Verbondsvorm belijdbaar zijn. Weet ik nu en staat het vast, dat ons de Heilige Schrift openbaart lo. God was, en was God, in aller eeuwen eeuwigheid; 2o. om God te zijn, was Hij van eeuwigheid volzalig; 3o. om volzalig te zijn had Hij van eeuwigheid lief; 4o. kon Hij liefhebben, zonder af te hangen van zijn schepsel, overmits God het voorwerp zijner liefde in het eigen Goddelijk Wezen vond, door te bestaan als Vader, Zoon en Heilige Geest; 5o. om elkaar lief te hebben en te leven, moesten deze drie Heilige Personen van eeuwigheid af een èew^i^-sHeven leiden; 60. om een bewust leven te leiden, moest er een \e\ensbetrekking tusschen Vader, Zoon en Heiligen Geest bestaan; 7o. niemand kon die levensbetrekking voor Vader, Zoon en Heiligen Geest regelen; dus moesten deze Heilige Personen dit zelven doen; en 80. zelven konden ze dit niet anders doen dan door wederzijdsche wilsuiting en wilsbinding; als ik, zeggen we, dit alles in het eerste geloofsHierbij

datgene,

valt

wat

,

—

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen