De leer der Verbonden - pagina 168

158 gevaar uitwerken, dat de kerke Gods ook de andere levensfactoren van bet haar toebetrouwde pand tot ontwikkeling brenge, en steeds aan de vermaning tot indenking van het heilige, op ernstigen toon de waarschuwing toevoege, om toch nooit of nimmer over het heilige te denken, dan na eerst zelf in het heilige te zijn ingegaan. Aan die waarschuwing gedachtig, hebben we dan ook de leer van het Genadeverbond niet in dorre afgetrokken stellingen ter sprake gebracht, maar het telkens aan het leven doen raken. „Wie beslist over eeuwig wel en wee? God of de zondaar?" Dat is geen dorheid, maar een levensquaestie, niet waar? Wel ons, en het antwoord luidde: Niet de zondaar kiest, maar God. Toen kwam de vraag: „Als de heerlijke zaligmakende genade in de ziel van een verloren zondaar gaat werken, is daar weerstaan aan, kan die verijdeld worden, zou die ooit doelloos kunnen wezen?" En het antwoord luidde: Nooit, die genade is altijd onwederstandelijk. Daarna moest ge gesteld voor de teedere vraag: „Uw leven, dat ge als kind van God in de wedergeboorte o^ingt, is dat hetzelfde leven, dat Adam vóór den val bezat, of is het anders?" En het antwoord was: Geheel anders; in het paradijs onduurzaam, nu onverliesbaar.

En blijft

bleek

ten laatste wordt ge voor dit raadsel geplaatst: ge zondaar en toch zijt ge heilig, hoe kan dat?" te

Christus Geliefde.

zijn:

Ge

zondaar,

blijft

verborgen bij God. Er „In Christus!" daarin

maar

uw dood

het antwoord

hebt een leven met maar alleen in den daarin alleen ligt de sleutel tot

ja,

is

„Tot

En

ge

uitverkiezing,

en

dit diepste der mysteriën.

Maar hiermee Immers, zoo alles

het

zijn blijft

we

er

nog

men nog

Verbond? Dat

niet. altijd

God de

vragen:

fieere

uit

„Wat

doet

nu

bij

dit

loutere barmhartigheid

zondaars aanneemt, is een heerlijke waarheid, die ik met stille aanbidding belijd. Ik geloof ook dat het gansche bestel tot deze zaliging van zondaren van God zelf is uitgegaan, aan zijn besluit hangt en dus op uitverkiezing neerkomt. Ja, ik erken volmondig, dat in dit besluit tevens al de middelen

mede besteld en beschikt zijn, waardoor de almogende God in den tijd dit welbehagen zijns willens zou uitvoeren. Zij er nog bijgevoegd, dat al deze instrumenten, waarmee God de Heere zijn voornemen uitvoert, saam liggen gevat in den éenen

Naam van den Christus; in welken alle schatten der wijsheid en der kennisse verborgen zijn! Maar, eilieve, wat heeft dit alles nu nog met een Verbond uitstaande? Waarom maakt men het eenvoudige nu weer ingewikkeld, door ook hier het A^erbond bij tepas te brengen? Wat

hoeft dit? Het was nu alles zoo helder en doorzichtig. De uitverkorenen worden in zonden ontvangen en geboren, zonder dat er iets aan hen is, waarom God ze zou begeeren. Te zijner tijd worden ze geroepen, krachtdadig bekeerd door het geloof, dat

God

ze inplant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen