Wij, Calvinisten - pagina 18

16 bracht wat omlaag hoort, en naar beneden gekanteld wat

moest

Er

staan.

den

uit

zou worden Kruis

of

wille

Toen

riep

Ons kompas

Zóó

snoer.

Evangelie

Die

ons

heel

zoo

in

nog,

der

is

Alleen

maar,

ergernis,

levensweg

er,

uit,

sterer,

noch

door iemand

is

zich

ze

hult

weer

poogden

steeds

opzettelijk

ziet,

hoe deze

zich

bij

de Liberalisten

omdat ze weten hoe

de massa van het volk altoos

Groen van Prin-

bitterheid tegen

bitterheid tegen de Calvinisten, en

hun

heel de

dat de meesten ze niet zien, tot straks

Vandaar hun

tegen hen keert.

in

ze bestaat, en beheerscht ge-

soms

daarom

ervan

besef

klaar

wil ons eenig richt-

de Antithese, die

het bestaan van die Antithese te loochenen, het

en

vlak voor ons, nog altoos dwars over onzen

Juist

ligt.

;

in het vleesch,

Tegenover de Revolutie het

niemand

spon

nevelen,

dichte

zijn

der burgeren levensopvatting verdeeld

Antithese

leven.

is

:

het zonlicht doorbreekt, en een ieder

weer rots

nu

Antithese

des menschen

wil

God geopenbaard

de tegenstelling van

en

verzonnen.

den

Gods geopenbaarde

blijft

opgekomen, en dat

!

Die

houdt.

Ons

is

eeuw,

19e

:

wat den Christus en

al

in

is

riep al wie voor Christus, als

bleef knielen

wil van den mensch,

den

uit

een

strijd,

Gods het richtsnoer voor ons Staatsbeleid

afgeleid.

losliet:

een principieele

strijd,

uitgebroken,

levensworsteling

dan wel

toen een

is

omhoog

hun

bitterheid

ook

omdat onzerzijds steeds het oog van het volk voor het bestaan van die Antithese geopend werd en dat heette dan twee-

in

1905,

;

dracht zaaien onder

Maar zoo

maar zaaide de doet,

zelfs

het

maar

Efrata's

die

hier

het

geldt,

zaait

Hij

met

velden,

niet eenig denker,

Christus zelf; en niet alleen dat Hij dit deed en uit,

dat dit

kwam om

aan de

sprak het onverholen en scherp

doel van zijn zending was. Dat Hij

vrede

aarde

volk.

het niet.

is

De tweedracht nog

uw

God maar

te

brengen, zongen de Engelen reeds

riep

men om

eenheid,

om

eendracht,

in

om

vrede onder de kinderen der menschen, dan sprak de Christus het zoo snijdend mogelijk uit: „Ik ben niet gekomen om vrede op aard brengen, maar het zwaard". Sterker nog, angstig sterk zelfs liet Hij verzich hooren, toen Hij dezelfde opvatting van zijn zending aldus

te

tolkte

:

„Ik

ben gekomen

om

vuur op de aarde

te

werpen en wat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen