Het heil in ons - pagina 262

252

„Het

is volbracht!*'

Als de landman zijn akker geploegd en het zaad in de voren heeft gestrooid, keert ook hij na voltooiden arbeid met een blij „Het is volbracht" op de lippen huiswaarts. En nu, wijst Jezus zelf ons niet op dat beeld? „Indien het tarwegraan in de aarde niet valt en sterft, zoo blijft het alléén, maar indien het sterft, zoo brengt het veel vrucht voort." Zijn daarom de dag der zaaiing en de dag des oogstes één? Omdat volbracht was, ten einde toe volbracht op Golgotha's kruis, wat ter uitwissching van het handschrift der zonde, ter voleinding van het zoenoffer, ter vermorzeiing van Sathans kop, door wet en profetie geëischt was, heeft daarom de Opstanding geen waarde, geen beteekenis de Hemelvaart, geen gewicht de Zending des Heiligen Geestes, behoort daarom tot de dingen die komen moesten, dok niet de heerschappij van Christus o^er zijn Kerk? En toch ge hebt te kiezen. Ge moet bij het Volbracht van Golgotha de reeks der onmisbare bestanddeelen van het Genadewerk sluiten of niet sluiten. Sluit ge bij het Volbracht af, erken dan ook dat zelfs de Opstanding des Heeren bijkomstig wordt. Of ook, indien ge de heilige apostelen en de Christelijke Kerk en dus ook de Verrijzenis des aller eeuwen niet weerspreken wilt, Heeren als een onmisbaren schakel in het verlossingswerk neemt „overgeleverd om onze zonden, maar opgewekt tot onze rechtvaardigzeg zelf, is het dan geen willekeur, het „Volbracht" in making" volstrekten zin te nemen, indien ge er het levenswonder, het wonder der wonderen, de grondzuil van het Christendom, indien ge er Jezus*

—

—

Opstanding van uitsluit? Doe liever, wat de Christenheid, die dieper leefde steeds deed, en ding niets op het heerlijk Volbracht af, maar versta het van het tarwegraan dat in de aarde viel, dus van de volledigste zaaiing, waardoor de dag des oogstes juist geprofeteerd werd. Dan eerst gunt ge aan de drievoudige komst des Heeren haar recht. Een komen in schaduwen tot Israël. Een komen in knechtsgestalte tot Bethlehems kribbe. En wat nu nog toeft, het voleinden en laatste komen, om gericht te doen, maar ook om het rijk der heerlijkheid te brengen. Kunt ge rusten, zoolang ge niet onafgebroken bij uw Jezus, dichtbij

Hem, bij uw Jezus zelf zijt? Kan het u anders dan een voorloopige toestand zijn, waaraan een einde komen moet, zoolang de naam van uw Jezus nog voor uw ooren gesmaad, miskend en gelasterd wordt? Klopt uw hart met vrijen blijden polsslag, zoolang ge uw Jezus niet van aangezicht tot aangezicht gezien hebt, met eere en heerlijkheid gekroond, en alle schepsel Hem dieneiid?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen