Practijk der godzaligheid - pagina 258

!

250 binnenzijde is, de verborgen, innerlijke kracht der dingen, kortom het Koninkrijk Gods, waarin God Koning is en uw ik verloochend wierd, Gods Koninkrijk en het recht, de gerechtigheid van dat Koninkrijk, wat daarin thuis hoort, met den aard er van overeenkomstig is. Doe zoo niet alleen in de oefeningen uwer godzaligheid, niet enkel in oogenblikken van gebed en meditatie, maar aldoor, in elke betrekking, bij elk voorval dat u overkomt en elke taak, die u is opgelegd en neem er de proef eens van, of Jezus' woord niet uitkomt Niet uitkomt, in dien zin dat uw arbeidsvermogen in dezen stillen liefdedienst verhoogd, dat ge meer doende minder moede wordt, loopt en toch niet mat wordt, en nochtans «-eens dins-s srebrek hebt! Ja niet uitkomt, in dien heerlijken zin, dat ge niet slechts aan uw arbeid lust en op uw tafel overvloed hebt, maar voor de kwellende zorge van weleer een zalige kalmte in het wachten op Gods Vaderhand u voelt doorstroomen. Zulk een leven had Israël in de woestijn, toen de Heere „honigbeken deed uit de rotsen vloeien", de kwakkelen nederstreken, het water aan de steenrots ontsprong, het manna eiken morgen nieuw was, en de kleederen om hun schouders niet verteerden en het schoeisel onder hun voet niet verouderde. Dat onbezorgd kinderleven door Israël in de woestijn genoten, was een terugbrengen, althans op zekeren afstand, van het onbezorgd weeldeleven den eersten menschen in het Paradijs geboden. Elia genoot er een voorsmaak van, toen een engel des Heeren hem

—

spijsde.

De weduwe van Zarphat werd door een machtwonder des Heeren voor korte dagen in dat heerlijk leven der ruste geleid, toen de olie in de kruik niet ophield en het meel in het vat niet verteerde. Onze Heiland beeldde dat reine, onbezorgde leven voor de vier en vijf duizend af, toen hij ze deed nederzitten in de vallei en ze spijsde met brood, dat zich vermenigvuldigde, of ook toen hij op Kana's bruiloft het water vloeien deed als wijn, of eindelijk de zee gebood, dat ze netten vulde met de visch, die zich op haar bodem verdrong. Eens zal dat schier te heerlijk leven in vollen luister ons toestralen, als de Heere een vetten maaltijd zal aanrichten vol mergs en ongemengden Zie,

wijn.

Opperste Wijsheid heeft haar huis gebouwd, ze heeft haar gehouwen, zij heeft haar slachtvee geslacht, zij heeft haren gemengd, ook heeft zij hare tafel toegericht, en zij noodt van de

pilaren

wijn de tinnen der stad. In uw bezorgdheid, óf

eet ge ver der zwijnen.

óf

van

de

ge zelf om spijs bekommerd zijt, is het weenende met den apostel te zeggen,

zoolang

uw buik uw God, om

voorraadschuren in

uw

verlatenheid het draf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen