Dat de genade particulier is - pagina 17

maar een gave Gods is. Dat dan ook de apostel zegt: menschen zalig worden" is te verstaan, alsof iemand „Gods wil is de deur van het huis en door die deur gaan allen zeide in; zonder- dat iemand zoo iets in het dagelijksch leven ooit op zou vatten, alsof nu alle menschen uit de gansche stad door die deur feitelijk heengingen. Het wil alleen zeggen: Wie dat huis binnengaat, gaat door die poort" Ed. Bas. 1580 1 p. 850, 858). Of wil men getuigenissen hooren na Dordt, dan leze men in de bekende Synopsis van de vier Leidsche professoren Walaeus, Polyander, Thysius en Kivet, die bijna een eeuw lang het standaardwerk onzer theologie bleef: „Voorwerp van de genade zijn alleen de uitverkorenen en ware geloovigen, zoo van het Oude als Nieuwe Testament. Want hoewel de genoegdoening Christi, wat grootte, waardigheid en genoegzaamheid betreft, op zichzelve beschouwd, zich zou kunnen uitstrekken tot alle menschen, zoo is ze toch slechts particulierlij k aan hen beschikt, welke de Vader uitverkoren en aan den Zoon geschonken heeft" Disput. XXIX § 29). Of bij H. Alting, den verdediger van den Heidelbergschen Catechismus: „Dat Christus den toorn Gods tegen de zonde van heel het menschelijk geslacht gedragen heeft, wil niet zeggen dat hij de zonden droeg van alle afzonderlijke menschen: maar „wereld" of menschelijk geslacht, beduidt de uitverkorenen uit de geheele wereld. Het was een toorn die in God opgewekt was door de zonde van geheel ons geslacht, en in dien zin zat er de kracht in, niet van de zonde van een enkele, maar de zonde van heel de menschheid. Maar de door het dragen van dien toorn verworvene genade komt niet allen, maar alleen den waarachtig geloovigen ten goede en is alleen voor de uitverkorenen bestemd" Exptl. cutech. Amst. 1646. p. 206—15). Verder Voetius, die zelfs zeer nadrukkelijk opkomt tegen het denkbeeld alsof „de genoegzaamheid" van Christus' verdienste zou willen zeggen, dat zijn dood genoegzame genade aanbood, om feitelijk allen zalig te maken, want, zegt hi], „op zich zelven bescliouwd, is de dood Christi daartoe zeer zeker volkomen genoegzaam, maar in relatie tot degenen die verloren gaan, is zij niet alleen niet genoegzaam, maar niets^^ (Disput. seUctae II p. 254). Dan „maar 2 deze eigenaardige opvatting heeft Coccejus, die van, Joh. 2 ook voor de zonde der geheele wereld, hetwelk beteekent voor de niet

uit

„God

ons,

wil dat alle

:

:

:

zoolang de wereld staat, door alle tijden en na ons. Zoodat dit overstaat tegen de pausdie deze offerande telkens hernieuwen" (Opera omnia II p. 4). Ook H. Witsius: „De dood van Christus kan niet voor allen hebben plaats gegrepen, want zij, voor wie Christus als zoenoffer viel, zijn dan ook daadwerkelijk uit de macht van Satan vrijgekocht, hebben op de vrijheid recht en kunnen in alle eeuwigheid niet meer in de hel worden geworpen. Althans indien men niet met het dwaze beweren voor den dag wil komen, dat Christus wel betaald heeft, maar

zonde

der

heen, nu gezinden,

uitverkorenen,

en

eertijds

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen