Dat de genade particulier is - pagina 137

137 neiging in den mensch te bestrijden. Vandaar dan ook dat Amyraut wel begint met een „algemeene genade" te stellen, maar bij slot van rekening eigenlijk slechts aan een particuliere genade vasthoudt, terwijl omgekeerd de Luthersche Formula Concordiac, wel uitgaat van een particulier genadebegrip, maar dit aanstonds prijsgeeft, om in een practisch

(universalisme uit te loopen.

men nu, met die wetenschap voor oogen, hetgeen in onze desaangaande van onze kansels gehoord en op onze persen gedrukt wordt, dan zal de geoefende kenner terstond aan iemand merken kunnen, of hij door Duitsche en dus bijna uitsluitend Luthersche studiën van de Gereformeerde paden vervreemd raakte, dan wel op Gereformeerd terrein zijn tente opsloeg, maar om toch weer in Amyraldistischen trant de gaafheid aan de leer onzer kerk te ontnemen. Het eerste euvel zal in den regel alleen door betere studie, het tweede alleen door dieper inleiding in de genade zelve te overEn

toetst

dagen

—

winnen Maar

zijn.

juist

op grond van deze overtuiging,

om

zal

men dan ook

inzien,

de belijdenis der particuliere genade weer tot eere te brengen slechts dan doel kan treffen, indien we voor de lessen der historie weer het oor openen het oog weer ontsluiten voor de schatten die God aan onze eigen kerk schonk; en bovenal indien het den Heiligen Geest, die alleen toch onzen geest zaligmakend verlichten kan, metterdaad behaagt, zich weer in gelijke klaarheid en zuiverheid als weleer te doen aanbidden en verheerlijken in deze landen. Juist toch dat weer rijk worden in de schatten van het verleden en de giften des Heiligen Geestes aan ons eigen geslacht, zal bij het licht des Heiligen Geestes dan ook het eenig afdoend middel blijken, om paal en perk te stellen aan die ontaarding, verbastering en bederving der waarheid, die eigen logica in stee van Gods Woord tot leiddraad kiezend, en verstandelijk van aard zijnde zonder geestelijk van zin te wezen, de verkiezing van de verbondsleer afsnijdt en daardoor beide onkenbaar maakt. Er wordt dan geleerd, dat alles werktuiglijk en fatalistisch toegaat in het werk der bekeering en de menschen als „stokken en blokken" door den Heiligen Geest geheel dualistisch bewerkt worden. Er zijn dan enkele uitverkorenen, die er, hoe het ook gaat, toch komen. Voor wie dus welbezien de prediking des Woords en de bediening der Sacramenten volmaakt overbodig is, daar toch de Geest het doet. En wijl nu op dat standpunt, de aanbieding des heils niet mag plaats hebben, tenzij men weet dat men met een uitverkorene te doen heeft, zoo sterft in die kringen elke ijver tot prediking, elke drang om den dat

het

beste pleidooi,

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen