Practijk der godzaligheid - pagina 259

!

251

Voor wie terugkeert

zijn

de

hem

schatten des Vaders, voor kalf geslacht!

God laat zorgen wordt het gemeste Van deze heerlijkheid ziet noch

beseft

de

die

wereld ook maar het

geringste. Zij

zegt:

Indien ge geen spijze wint in het zweet uws aanschijns,

komt ge van honger om. Van den vlinder die honigzoet

uit

bloemen puurt weet

ze niet.

kent slechts de mier.

Zij

Zorgt ze niet, dan eet ze niet. Zij

leeft

niet

van haar hand

de

bij

gratie

des Al machtigen,

maar

bij

de kracht

!

Alleen het geloof weet voor deze heerlijke ruste en liefdedienst het zielsoog te ontsluiten.

Het

geloof,

dat

het

eigen werk vergeet,

om

alleen op

Gods werk

te letten.

vermogend geloof, dat Gods zorge zoo overheerlijk groot en rijk vindt en onze nooden daarbij vergeleken, zoo klein en nietig. o. Dat wondere geloof, dat door de schermen heengluurt en duidelijk een gansche wereld om zich ziet, waarvan gij niets bespeurt. Eerst in die stille geloofswereld kan ook de glorie van het vasten Dat

alles

verstaan worden.

De Moderne

theoloog,

gelijk hij

zich noemt, de ontnuchterde, die eigen vondst een geloof voor

vaderen geloof wegwierp om onze eeuw te knutselen, en nu reeds, na nog geen veertig jaren, het „veel aanbod weinig vraag" zich door eigen geestverwanten voor de voeten hoort werpen, de arme Moderne theoloog verstaat hier niets van. Hij lacht, als hij van vasten reppen hoort. In het leven zijner vaderen weinig thuis, wist hij zelfs niet welke hooge beteekenis het vasten voor onze oude kerk had, en mqent hij uit

der

Roomsche dwaling op het spoor Val

hem

De

zin

te zijn.

niet hard voor zoo teedere oefeningen der godzaligheid ontging !

hem

sinds lang.

„Het lichaam te bedwingen" kent hij nog wel in den wettischen vorm van een „matigheids-genootschap", niet meer in de bezielde uiting des geloofs. Des geloofs

Want leven,

ja,

kan

eerst

wie aldus naar Jezus' woord uit Gods hand wist te

vasten.

Vasten, om, als de ziel zich in haar vrede gestoord voelt en weet den Heiligen Geest bedroefd te hebben, zich de zorge geheel onwaardig te achten, die 's Heeren liefde aan hem wijdt. Een zelf voor een wijle zich onttrekken aan die teedere, alomvattende zorge, om zich in eigen verbrijzeling voor den Kenner der harten te verootmoedigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen