De leer der Verbonden - pagina 122

112

XI.

HET PROEFGEBOD. Doch eer het geloof kwam, waren

onder

wij

de Wet in bewaring gesteld, en zijn besloten geweest tot op het geloof^ dat geopenbaard zou worden. Zoo dan de Wet is onze tuchtmeester tot Christus. Gal. 3 23. :

bewijs voor het bestaan van een Verbond der werken als de onderhavige zijn geen afgewerkte godgeleerde verhandelingen en maken dus ook geen de minste aanspraak op volledigheid. Ons doel is alleen maar, om, met het Woord Gods in de hand, duidelijk te maken, hoe roekeloos en lichtvaardig de belijders des Heeren in onze dagen verworpen hebben, wat onze vaderen onder veel strijd en worsteling veroverden; hoe leeg, hol en oppervlakkig de kennisse der waarheid in de gemeente dreigt te worden, als men deze principale stukken aan de vergetelheid prijs geeft; en hoe broodnoodig het voor de getuigen des Heeren in zijn gemeente

Van

verder

onthouden we ons. Artikelen

dat ze het dieplood weer zinken laten tot op den grondslag van het diepst liggend fundament. Maar dit is ons dan ook genoeg; en, mits de ergerende oppervlak-

is,

onnadenkendheid een einde neme, hangen we woord en staan we volstrekt niet op het gebruik van eenigen geijkt en term. Vindt men den naam van Werk verbond min schoon en spreekt men liever van het „Oorspronkelijk Paradijsverbond", ons wel, mits men de zaak maar de zaak late. D. w. z. het moet een verhond blijven, en er mag dus niet van gemaakt, dat de oorspronkelijke mensch krachtens zijn schepping in zulk een conditie tot God stond, dat hij door werken verdienen en door verdienste leven zou. Neen, het verhond waarvan we handelen is niet een stilzwijgende natuur werking, maar een verhouding die door God Almachtig na de schepping door opzettelijke onderhandeling met den mensch is tot stand gekomen. Daarom mijden we dan ook de anders wel gebezigde uitdrukking van na^wwrverbond, omdat dit

kigheid

en

stuitende

volstrekt niet aan een

aanleiding geeft tot misverstand. Want dit voelt men toch immers, dat men om den mensch na zijn schepping uit zijn onvrijen in zijn zedelijk vrijen toestand te laten overgaan, een opzettelijke afzonderlijke daad Gods niet missen kan. De mensch na zijn schepping bevond zich als een willoos wezen in de alomvattende mogendheid van zijn almachtigen, majestueuzcn Souverein. Hoe zou er dan een gevoel, een besef van vrijheid, van eigen verantwoordelijkheid, van zedelij ken plicht in hem ontwaakt of

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen