Het heil ons toekomende - pagina 110

100 kunnen, ze niet gedacht worden eer de Gemeente er is, en verkrijgen hun samenhang met het lichaam der Gemeente hun gees-

ze eerst in telijken

wasdom.

Een andere

is dus de openbaring van Christus in de enkele geen een andere die in de Gemeente. De openbaring in het hart der enkelen is naar aller verschillend karakter steeds wisselend en uiteenloopend, blijft naar hun onvolkomenheid steeds onvolkomen en kan haar heilige eenheid niet openbaren eer het proces van aller voleind zal zijn in de toekomst des Heeren. Daarentegen de ziel openbaring in de Gemeente als geheel, hoezeer ook met de samenwerking der enkelen rekenend, gaat toch niet in deze op, is nog iets anders dan deze, en buiten deze, iets op zichzelf, dat een meer onmiddellijk karakter en, mits de eischen van Gods Woord gevolgd worden, een heiligen en volkomen stempel draagt. Op zichzelf weerspreken we dus de mogelijkheid niet, dat een enkel persoon, gelijk Rome beweert, orgaan van dit Gemeentegezag zijn zou. Slechts beweren we, dat men, afziende van menschelijke vinding, zich ten deze streng te houden heeft aan Hem, die alle gezag in hemel en op aarde had, en dus alleen recht had, om de wijze te bepalen, waarop Hij zijn gezag in de Gemeente wilde doen werken. Nu ontbreekt ten eerste, gelijk we in een vorige serie aantoonden, alle aanwijzing in de Heilige Schrift, dat de Heere aan een enkel persoon dit gezag in dien zin zou hebben toevertrouwd, dat Hij het aan alle anderen onthouden had, en is er evenmin van een voortdurend apostolaat een spoor in de Schriften des Nieuwen Verbonds te ontdekken. Maar zelfs hierbij behoeven we niet te blijven staan. Met de Schrift in de hand moeten we teq andere ten stelligste ontkennen, dat het zoeken van éene, alle gemeenten in hoogere eenheid verbindende Kerk, naar den eisch van Gods Woord zou zijn. Eén is het Lichaam van Christus, en daarom één aller Heere, één aller Doop, één aller Geloof. Maar komt het aan op de zichtbare openbaring van het Lichaam, dan kent de Heilige Schrift niet anders dan afzonderlijke, op zichzelf staande gemeenten, en een vrij, gees-

loovigen,

verband,

telijk

vormd Er

dat zich

ongedwongen tusschen enkele gemeenten

ge-

heeft.

zijn

gemeenten

te

Jeruzalem,

te

Antiochië, te

Kome,

te

Corinthe,

en onder deze gemeenten bestaat er, naar luid van het Apostolisch woord, een ongedwongen, natuurlijk verband tusschen de gemeenten van Klein-Aziëns westkust, tusschen de gemeenten in Palestina en Syrië, en evenzoo tusschen de gemeenten van Pontus tot Bithynië. Maar van een Kerkverband, dat al deze gemeenten tot een vast geheel, onder één zichtbaar hoofd, onder één bestuur en voor alle gelijk beheer vereenigen zou, is spoor noch schaduw aanwezig. te Efeze, enz.,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen