Honig uit den rotssteen - pagina 44

30

komen

en van de zeven geesten, die voor zijn troon zijn en van die de getrouwe getuige is, de eerstgeborene uit de dooden en de overste van de koningen der aarde !" Een vredegroet daarom zoo heerlijk, overmits hij de gemeente uit het enge, beperkte heden opeens overplaatst in die eeuwigheid, waarin „hetgeen is en was en komen zal" saamvalt, en van alle machten der wereld haar geloofsblik opheft naar dien Levensvorst, die over alle koningen der Jezus

zal,

Christus,

aarde gebiedt.

En nu

gemeente aan zonden gewasschen heeft in zijn bloed en ons gemaakt heeft tot koningen en priesters Gode en zijnen Vader, Hem zij de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid !" Een aanbidding der gemeente, waarin zich datzelfde eeuwigheidsbesef en datzelfde erkennen van Jezus' koninklijke hoogheid uitspreekt. volgt

dien Eénige:

Maar 's

als

„Hem,

in

de

referein

hulde

van

die

die ons heeft liefgehad en ons van onze

natuurlijk daarbij

blijft

het niet.

Sabbat is niet, dat een ander hem van Jezus spreekt tot dien andere een woord van hulde voor dien Middelaar

Christens

en dat

hij

doet uitgaan. is het dan eerst voor hem, als die Zone Gods zichzelf aan openbaart, met zieldoordringenden klank van zichzelf gaat getuigen; wanneer het Jezus zelf is die spreken gaat en het zielsoor

Sabbat

hem

stemme beluistert. Vandaar dat het kapittel ons nu onmiddellijk naar boven wijst, naar Hem die met de wolken komen zal. Geen doode, maar een levende Christus. Een Christus die spreekt van den troon zijner heer„Ik ben de Alfa en de Oméga, het begin en het lijkheid, roepende: einde, zegt de Heere, die is en die was en die komen zal, de Alzijn

machtige

!"

Maar wie hoort nu Een ieder!

die stem?

Neen, maar alleen Johannes. En waarom Johannes? omdat de overige bewoners of bedaarop luidt het antwoord zoekers van Pathmos in hun eiyeji geest of in den geest der wereld doende waren, maar hij daarentegen „in den Geest was," d. i, in den Heiligen Geest, in den Geest van God. Wat dit zeggen wil is duidelijk. Ge zijt buiten uw zelf, buiten uw eigen geest, zoodra een gedachte, een denkbeeld, een voorstelling, een gebeurtenis uit den kring van den yeest der wereld u dermate inneemt, vervult en bezet houdt, dat ge niet meer zelf den toon aangeeft in de kamers van uw ziel en van uw denken, maar stuur en gang en toon u laat geven door dien geest der wereld, zoo maar niet door den boozen geest zelf. En juist evenzoo nu is iemand „in den Geest" d. w. z. in den Geest van God, wanneer die Heilige Geest hem derwijs inneemt, vero,

Zie,

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen