Dat de genade particulier is - pagina 186

176

„Van „'s menschen zijde" zijn we geheel afgebleven. De vraag „of Jezus naar Gods bedoelen een zaligmakend rantsoen voor allen of voor de uitverkorenen alleen bracht", liet immers de zaak geheel en uitsluitend aan „Gods zijde"; is een zuiver theologische quaestie; en heeft met de „zielkundige" verklaring der zaak, d. i. met haar ethische ontleding, niets hoegenaamd vandoen. En zie, tejwijl dit nu zoo klaar als de dag is, begingen onze bestrijders desnil^temin de volstrekt onverklaarbare fout, om van „twee reeksen" in God zelf te gaan spreken. Er zou niet iets anders in den mensch en iets anders in God zijn. Neen, maar iets anders in Gods ééne en iets anders in Gods andere intentie. Want let wel, zelfs van de tegenstelling tusschen den hesluitenden en den hevelenden wil Gods was hier geen sprake. Het bleef alles in den cirkelloop van het goddelijk bedoelen zich bewegen. En daarin ligt dus de zwakheid dier andere broeders, dat ze een onderscheid, dat anders zeer zeker moet open blijven, tepas brengen waar het niet bij hoort. Maar daarin dan ook de gevaarlijke zij van hun dwaling, dat ze, op den klank af, tot instemming met hun voorgeven lieden bewegen, aan wie de bedekte fout van hun betoog ontsnapt. o, .Ja, denkt de lezer dan, „van twee reeksen! ja, dat is ook zoo!" en ze zien niet in, dat wel die „twee reeksen" waar zijn; maar dat hier slechts van e'éne dier beide reeksen, van het doen en bedoelen des volheerlijken Gods, gehandeld werd. :

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen