Heils termen - pagina 237

237

11/

DE DUBBELE UITGANG. Dewelke zeiden zijnen uitgang, dien Hij volbrengen zou

te

Jeruzalem.

Lukas

9

:

31.

goede gronden, onze gissing op dat „veranderd tegenover „sterven" staat, het „sterven" uitsluit en er voor in plaats komt, dan treedt reeds hiermede de vergelijking op Thabor in gansch ander licht. Ze houdt dan op een voorbijgaande schittering van meer toevallig en bijkomstig karakter te zijn, en klimt integendeel tot den rang dier machtige levensfeiten op, die zich uit .Tezus' aanzijn op aarde geen oogenblik laten wegdenken. Elk kenner der Schriften weet, dat hij ook bij den Heere te onderscheiden heeft tusschen zijn persoonlijk en ambtelijk leven. Beide mogen bij Jezus in volkomen harmonie zijn geweest, en elke poging, om het een tegenover het andere te stellen, dus op het ernstigst "zijn af te wijzen, toch is het onmiskenbaar, dat de lijnen van Jezus' leven voor ons dooreen gaan vloeien en heur scherpe afteekening verliezen, zoodra we voor het onderscheid tusschen persoon en ambt gedachteloos het oog sluiten. Men behoeft de twee feiten, beide evenzeer onomstootelijk, dat Hij „ontvangen was van den Heiligen Geest," en dat toch eerst bij den Doop aan de Jordaan „de Heilige Geest op Hem nederdaalde en bleef," slechts naast elkander te plaatsen, om terstond in te zien, dat hier strijd en verwarring, zoo maar niet tegenspraak heerscht, en dat noodwendig het een of het ander dier beide feiten ontzenuwd en verzwakt moet worden, zoo beide gelijkelijk hun verklaring moeten vinden, 't zij dan in den persoon, *t zij dan in het ambt des Heeren. Bij de verzoeking in de woestijn dezelfde moeilijkheid! Hij „die geen zonde gekend heeft" en Hij die voor ons den strijd der zonde gestreden heeft, blijven onverzoenlijk naasteen, zoolang persoon en ambt verward en vereenzelvigd worden. En wil men nog een laatste vingerwijzing, denk dan aan het „Lama Sabachthani!" dat geheel onze belijdenis omtrent den Christus omver dreigt te stooten, tenzij aan de hand der Schrift zelve de uiterst gewichtige onderscheiding gevonden is, die ons ook deze schijnbare ondenkbaarheid verklaart. Houden we nu aan deze onmisbare onderscheiding ook hier met vollen ernst vast, dan dient de vraag beantwoord, of het einde van •Jezus' persoonlijk en van zijn ambtelijk leven saam moest A^allen. Dit staat vast, het einde van zijn ambtelijk leven moest door den dood gaan, want zijn ambt was onze Middelaar te zijn en voor Rustte

worden"

"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen