Practijk der godzaligheid - pagina 52

44 verworven. En het is dus van het hoogste bijbehoorende kennis niet van den akker aanbelang, dat men bijbehoorende, en door ervaring allengs verdie afscheide. Eerst door akker is die akker tot zijn hooge van dien kennis worvene nadere bijbehoorende kennis weg, en alles moet Neem die waardij gekomen. goed deel van de waardij beginnen, en een aan af weer van voren weg. van den akker is En datzelfde nu geldt ook van den akker des Woords, gelijk die in de Heilige Schriftuur voor ons ligt. Die akker blijft die akker, Maar ook bij dien akker hoort alle eeuwen door zich zelf gelijk. van akker moest gebouwd, om de onderdien grond kennis. Ook de leeren kennen. Er moest bedeelen te van zijn geaardheid scheiden wat wijs vruchtbaarmaking van dien de op onderzocht proefd en en zonneschijn het best gelukte. regen groeikracht en akker door voor de werking waren, bepaald gelegenheden Wat de getijden en indeelingen wat en greppels en daarin vlieten Ook zijner deelen. wat niet het minst, aan schade, En zeker nadeel graven. waren uit te en ontijden deze heerlijke akker bloot stond. dat te weten te komen is eeuwenlang geleden gearbeid, gestreden. En de vrucht van dat lijden, dat worstelen en strijden der gemeente van Christus al die eeuwen door, is, dat men, bij Geestesglans en hooger Licht, eindelijk, eindelijk, langs den weg der teleurstelling en der ervaring achter dit alles is achter gekomen. En de toestand is dus nu deze, niet dat er maar enkel de akker des Woords in de Heilige Schriftuur aanwezig is; maar dat men ook de werktuigen en gereedschappen gereed heeft, om dien akker te bewerken; dat men nauwkeurige kennis van zijn bodem en de daarop groeiende gewassen bezit; dat men weet op wat wijs die gewassen moeten behandeld, om het weligst en gezondst te tieren; en dat men, door schade en schande wijs geworden, allengs de middelen heeft leeren kennen, waardoor de vossen uit den wijngaard zijn uit te houden, en de wortelknagende veldmuis en bladvretende sprinkhaan van den akker kan worden geweerd. Dit nu legt op de kerk van Christus de dure en hoogernstige verplichting, om zich als voor God verantwoordelijk te gevoelen voor de zuivere en ongeschonden overlevering van dit alles aan het geslacht, dat nu gedoopt wordt en, na ons versterven, de kerk op aarde

van vroegere

geslachten

die

Om

vormen

Een

zal.

verplichting

helder

en duidelijk in twee zeer onderscheidene

deelen uiteenvallend.

De ééne, dat ze een ieder en een iegelijk toeroepe: „Blijf van het Woord af! Schend den akker der Heilige Schrifture niet!" Op dat punt moet ze onverbiddelijk zijn, en wie ooit in de kerk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen