De leer der Verbonden - pagina 225

215

II.

PELAGIUS OP AUGUSTINUS. Ze doopende in den naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes. Matth. 28 19. :

Er loopt onder de ongewijde godgeleerden, die zich aan een oordeel de oude Christelijke kerk wagen, zonder ooit een enkelen toon van haar levenspsalm te hebben opgevangen, een bijna ongelooflijke sproke, maar die toch zoo onverbeterlijk van mond tot mond herhaald wordt, dat men wel gedwongen is, ze als in ernst gemeend op te over

vatten.

Men

namelijk en herhaalt, zonder zelfs een vermoeden te van het ongerijmde dat men neer durft schrijven, dat de ongelukkige vertaling „m den naam enz.^* eenvoudig te wijten is aan de schrijffout of vertaalfeil van den eersten Latijnschen Bijbel. De overzetter van dien Bijbel, van wien men veronderstelt, dat hij het Grieksch niet al te goed machtig was, heeft zich in een onbewaakt ogenblik verschreven en de Doopsformule door in in plaats van tot vertaald. Uit zijn vertaling zou die gebrekkige overzetting in de verhaalt

hebben

Roomsche

kerk, die de Latijnsche taal

bij

haar eeredienst bezigt, zijn

en zoo zouden ten leste ook onze Hervormers, door het eeuwenoude gebruik misleid, zich bij de vertaling van Mattheüs* slotwoord meer naar het kerkelijk spraakgebruik, dan naar den eisch van het Grieksche taaieigen hebben geregeld. Ziedaar het verzinsel, dat de laatste uitlegkundige telkens uit het handboek van zijn voorganger afschrijft, en dat toch bij eenig nadenken en ietwat historischen zin zichzelf door ongerijmdheid veroordeelt. Wat meent men dan? Dat eer nog bij een eenig der Latijnsche volken ooit de Doop in het heiligdom was toegediend, die onhandige vertaler voor het eerst de Grieksche Doopsformule in Latijnsche klanken ingeslopen,

overbracht! Maar immers het eenparig getuigenis der geschiedenis het tegendeel. Lang voor er aan een vaste overzetting gedacht werd, was het Evangelie door de prediking der apostelen en apostolische vaders naar het Westersch Romeinsche rijk overgebracht, was aan duizenden bij duizenden het sacrament des heiligen Doops toebediend, en had de vaste formule zich door onafgebroken en eenparig gebruik in alle kerken van het Westen gevestigd. Wat anders deed dus de vertaler, dan uit het leven der kerk de vertaling overnemen die met de toestemming van alle kerken tot heerschappij was gekomen? Of, 't zij zoo, neem aan, dat hij, van dit kerkelijk spraakgebruik leert

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen