Honig uit den rotssteen - pagina 149

!

135

Doch naar

zijn Eaad. Naar zijn Besluit. Naar zijn Welbehagen. negen eeuwen later is alles omgekeerd en alles uitgekomen zooals Hij die lachte het had gezegd. En toen stond het zoo, dat in heel het Oosten niemand meer aan Bel of Baal, aan Karaos of aan Moloch dacht, en alles zich boog voor Jehova en luisterde naar de prediking van den Decaloog. Toen stond het zoo, dat in Egypte alle Apis weg was geworpen, in Griekenland Zeus en in Eome Jupiter vergeten was, en in al de kerken dier landen, lof en eere werd toegejubeld aan het Lam dat overwon. Letterlijk was het uitgekomen. Al Basans bergen waren geslecht, Zion alleen was hoog geworden, en onder alle volk rondom was het maar één vragen een vragen naar de Wet onzes Gods

En

zie,

:

Maar

in onze dagen keerde dat weer.

De touwen

zijn weer verbroken men heeft de koorden weer van gew^orpen. „Weg met Zion!" „Weg met de Wet die van Zion uitgaat!" is weer de leus, wat zeg ik, de toongevende overtuiging geworden; Zion geldt voor een verouderd; een overwonnen standpunt; goed in zijn tijd, maar nu onbruikbaar geworden; nu de mensch zoo wijs wierd; en zoo alles weet; en nu men, let hier vooral op, veel te beschaafd en te fatsoenlijk en te liefderijk is ge;

zich

—

worden, om nog onder zulk een barbaarsche wet als van Zion den zacht geworden nek te buigen. Men weet nu beter; men is nu verder; men staat nu hooger,

Basan waant weer Zions bergtop te overtreffen. Het springt al om Zion weer stout omhoog. Op Zion wordt weer medelijdend neergezien. En hoor maar .... zélf maakt men nu betere wetten voor het land, en heiliger wetten om het volk te leiden, en barmhartiger wetten om het volk te straffen. En dat vernemend, zegt de wijsgeer „Luister naar mij, mijn volk, en ik zal u zachtere wetten leeren dan u die God van Zion gaf!" En het zondig hart in het volk vindt dat heerlijk. Denk u eens: :

„Zions wet weg!" wat zou dan het leven

vrij

en ongebonden en ver-

rukkelijk worden.

En de misleide consciëntie wordt er door gestreeld en zegt „Waarlijk, mannen van ernst, neemt mij in plaats van Zions wet tot richt:

gij

snoer

En

!"

zoo raakt alles op zooveel

gevertjes

los,

als

en niets er

blijft

vast meer,

en er duiken wetzin en een

maar menschen met eigen

eigen verwaandheid gevonden worden. Ja ten laatste raakt ook het huisgezin er onder, en denkt ieder

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen