Honig uit den rotssteen - pagina 39

!

!

!

25 de denkeenw,

Zij,

gleed daardoor af naar een de.nkheeldige wereld;

wanende naar „werkelijkheid te dorsten" schimmen van haar (jedachtenwexoiA na. en

Hoe God

liep

ze niets

dan de

God de Heere het ons poorte der kennis ligt niet in

heel anders daarentegen leert

in

zijn

Woord

zegt:

„De

uw

hoofd, maar in uw hart. Het is niet zóó, als ware

uw hoofd het middel om kennis te verzamelen en als diende uw hart slechts om uw gevoel te laten werken. o, Neen, in het minst niet! Maar óók om verstandig te worden, óók om kennis te vergaderen, óók om wijsheid deelachtig te worden, moet ge de hoofdwerkzaamheid van uw persoon niet in uw hersenen, maar in de kameren van uw hart plaatsen.

maar eens, hoe telkens een eenvoudige vrouw, o, zoo veel rijker practische levenskennis, aan inzicht in de dingen, aan besef van

Zie

aan wat

er omgaat, aan personenkennis en aan wijsheid om te handelen dan haar, o, zoo geleerde man! Let er maar eens op, met wat tact en klaarheid de eenvoudige landsbevolking als riekt en tast dat die en die prediker, hoe fijn hij ook afwijkt, toch van de waarhei'l afwijkt, terwijl burgemeester en dokter en notaris, en al wat er gestudeerds op het dorp is, in goeden gemoede verklaren geen zweem van iets verkeerds te hebben ontdekt. Ja zie zelfs eens, hoe soms een eenvoudig kind, enkel door dat onmiddellijk besef van het hart, een sluw karakter doorziet, weigert met een wilsvastheid die u verbaast, en in hachelijke oogenblikken terstond vat wat er moet gedaan worden.

is,

En

dat

is

natuurlijk ook, nietwaar?

Wanneer zal het stoomschip veilig door de golven op zee snijden? Immers dan alleen, als er én in de machinekamer bij vlugheid attentie, én aan het stuurrad beslistheid bij geoefendheid van oog is, én in het want en in de masten snelle uitvoering van bevelen, én kennis bovendien van wat er buiten dien bodem in en om, en achter en boven die zee, in de wateren en in de wolken is, aan stroom en tij en wind Maar denk ii nu eens, dat men aan het stuurrad insliep, in de masten niet waakte, van stroom noch tij noch van den wind daarboven afwist, en alleen maar heil zag in een goed en vlug en prachtig werk in de machinekamer. Immers dat ware het schip der dwaasheid En toch, doet zoo onze eeuw niet? Om wat er aan het stuurrad in het hart en langs het want van ons zenuwleven, en om ons heen in de geestelijke strooming der Of vraag

slechts

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen