Het heil ons toekomende - pagina 144

134 Jn niet één eeuw van het bestaan der Christelijke kerk is er ooit één enkele verloste gjeweest, die anders dan uit de verkiezing Gods heeft geleefd, en anders dan in het geloof aan die uitverkiezing den verborgen omgang met zijn God heeft gevonden. Een kind Gods, dat niet aan de uitverkiezing gelooft, is ondenkbaar. De vromen, de godvreezenden, de mannen en vrouwen die voor God en zijn Woord beefden, staan heel de geschiedenis door op denzelfden verschen weg des levens. Hun zielservaring, hoe ook naar den vorm verschillend, was in den grond eeuw in eeuw uit één. Dit gaat ook in onze dagen door. Ge kunt noch zult ooit, noch in de stad uwer inwoning noch buiten haar muren in uw vaderland, noch in de landen van verre, ook maar één enkele onder de bekeerden vinden, wiens geestelijk bestaan, mits ge uw peillood maar uitwerpt, niet in de verkiezinge Gods blijkt gegrond te zijn. Hieruit volgt echter volstrekt niet, dat dit feit der feiten, deze beheerschende daad der goddelijke vrijmacht, ook bij allen tot

alles

welbewuste belijdenis is geworden. Niet één geloovige vormt zijn belijdenis zelf. Dit kan niet, reeds wijl de band waarin Christus ons met zijn Gemeente geplaatst heeft, zich tegen zulk een op zichzelve staande geloofsontwikkeling verzet. Maar ook voor zoover de vrije persoonlijkheid haar recht tegenover het gemeenteleven behoudt, vindt ge in Gods kinderen slechts bij uitzondering die mate van denkkracht en zuiverheid van uitdrukking, die tot het vormen van een eigen belijdenis onmisbaar is. De regel is dan ook, dat we onze belijdenis of van de kerk overnemen, of, waar zij in haar belijdenis bleek gedwaald te hebben, ons de tegen-belijdenis eigen maken, die door een man van geestelijke diepte en scherpe zeggingskracht werd te boek gesteld. Onder zulk een belijdenis leeft men dus, zonder dat het persoonlijk geloofsleven altijd met die belijdenis overeenstemt. Is de belijdenis goed, dan spreken velen haar na, die persoonlijk nog tot geen belijdenis van zonde of genade gekomen zijn. Of ook, is de belijdenis onzuiver, dan blijven velen nog door de macht van haar woord gebonden, ook nadat de Heilige Geest hen persoonlijk in het zuivere levensspoor

klare,

heeft geleid.

Niets is dus gewoner, dan ook op het stuk dat ons thans bezig houdt, de uitverkiezing, de scherpste leerbepalingen te hooren bepleiten door mannen die den Pelagius in het eigen hart nog troetelen. En ook omgekeerd, leeraars en gemeenteleden, de ademtocht van wier ziel u een reuke des levens doet tegenkomen, nog in een gedachtenweefsel verstrikt te vinden, dat met de uitverkiezing strijdt. Het gebed is ook hier beslissend kenmerk. Kan iemand bidden. Niet den hoorder boeiende samensprekingen met den Koning der koningen houden. Maar bidden. D. i. zóó in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen