Honig uit den rotssteen - pagina 165

!

!

151 voor oogen in vs. 15 en 16, en Hij doet een overstelping van veelheid der gedachten, als om u te doen beseften, hoe onmachtig de taal eigenlijk is, om dat innerlijk bezwijken van den Messias weer te geven. Levend voelt de Heer zich als begraven, want hij klaagt: „Gij legt mi') in hef stof di's doods" ; de uitgang der ziel in de stem die klagen kan, is afgesneden, want „zijn tong kleeft aan zijn gehemelte" ; zijn tranen weigeren te vloeien, want hij voelt zich „verdroogd als een potscherf" ; zijn hart kan geen weerstand meer bieden, verloor alle energie en lijdenskracht, want „zijn hart is als was^ gesmolten in het midden zijner ingewanden'''' ; zijn lichaam is volkomen machteloos en valt voor zijn gevoel uit elkaar, want „al zijn heenderen zijn vaneen gescheiden'''' ; ja, kortom, heel zijn bestaan voelt onze Heiland innerlijk bezwijken en ineenzinken, want hij klaagt: „Ik ben uitgestort ALS WATEK.!" Waar blijven nu de roepers, die zeggen dat Jezus als martelaar Geest

teekent

in

het

tal

het u als beelden,

van

in

stierf?

Hoe

een martelaar?

sterft

Immers door genade! Door ingestorte kracht die zijn bezwijkend Door de energie des geloofs, die hart met heroieken moed vervult !

hem

den laatsten doodssnik van binnen sterk en onwrikbaar doet blijven, al wordt uitwendig alles verteerd En wat vindt ge hiervan nu bij uw Jezus? Och, immers van dit .illes het tegendeel Geen genade want hij was verlaten van zijn God. Geen ingestorte kracht, want al de kracht die in hem was, werd hem als uitgezogen en druppel bij druppel afgetapt. Neen, geen heroïsme, want het was van binnen, eer het nog aan het uitwendig beal ée'n bezwijken zwijken toekwam, IJw Jezus werd innerlijk niet gesterkt, maar afgebroken. Of liever, afgebroken is voor de snelheid en ontzaglijkheid van dat innerlijk vernietigen, zelfs nog te zwak gezegd. En daarom grijpt de Heilige Geest nog Jcrasser beeld, en zegt niet „afgebroken", maar „uitgegoten" en „uitgegoten" niet gelijk traaglijk de olie uit de kruik vliet, neen, maar snel als het water neerstort van de bergen; en daarom staat er zoo forsch, zoo geweldig, zoo als om de innerlijke bezwijking van uw Jezus u mee te doen beseffen: „Vitgestort tot

;

;

als

water!" Uitgestort als water! D. w.

z.,

evenals de ééne droppel neervallend

den anderen na zich trekt, en er na dien weer een droppel en altoos droppelen, door een onweerstaanbaren drang, elkaar navliegen, ja, al het water, als in een enkelen ruk, neerkomt, en meekomend neerdruischt in de diepte, zoo ook was het voor uw Jezus. Een beginnen van het afvloeien van zijn kracht, dat onmiddellijk toenam, aanzwol, al sterker werd, tot het opeens was, of hij als een vat werd omge-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen