Dat de genade particulier is - pagina 234

324 Hij wist, dit staat vast, dat er één heel geslacht was heengegaan, zonder dat de prediking van het Evangelie de grenzen van het Joodsche land meer dan even overschreden had. Hij wist ook, dat de gemeenten van Jezus in Klein-Azië, Griekenland en Italië verdwijnende kleinheden waren te midden der dichte massa's heidenen. Hij wist evenzeer, dat de prediking der andere apostelen in het hart van Azië en aan Afrika's kust, volstrekt onmogelijk alle volken en landen, en in nog veel strenger zin onmogelijk in die volkeren, meer dan enkele individuen kon bereiken. Hij wist beter en zekerder nog, dat er eiken nacht en eiken dag vlak om hem heen, in de steden en vlekken waar hij vertoefde, gansche scharen van menschen wegstierven, die nooit iets van Jezus gehoord hadden. En wist eindelijk niet minder stellig, dat Jezus, om aan alle menschen, die tijdens den Pinksterdag leefden, het Evangelie nog te laten aanzeggen, niet twaalf, maar wel twaalfhonderd apostelen had moeten aanstellen, en ze bovendien vleugelen als van adelaars had moeten leenen, om plotseling naar alle paleizen, huizen en hutten heen te vliegen. Denkt men dit nu door, dan volgt hier uit Paulus wist, dat door oorzaken van 's menschen wil volstrekt onafhankelijk en bij God bekend, het Evangelie van Jezus slechts aan een klein deel van deze tweemaal vijfhonderd millioen menschen kon gepredikt worden. En nu vragen we toch, indien God ziilk een bestel der dingen heeft gemaakt, dat zelfs onder Paulus' eigen tijdgenooten, het Evangelie, d. i. de kennisse der waarheid, hoogstens, zeg, tot één tiende deel der menschen kon komen, hoe gaat het dan aan, dienzelfden Paulus van den alweteuden en almachtigen God te laten verklaren, dat zijn wil de zaligheid en de kennisse der waarheid voor alle menschen, hoofd voor hoofd, en dus ook voor die volle duizend millioen menschen bestemd had? Met allen eerbied zij het gezegd, maar een God die dat wilde, wezenlijk beoogde en bedoelde, had dan ook de sterfte voor zekeren tijd moeten schorsen en bovendien zulk een heir van evangelisten aanstellen dat alle oor dé waarheid vernemen ko7i. Want, zoo vragen we toch met den apostel „Hoe zullen ze gelooven van welken ze niet gehoord hebben?" En 3o. Indien Paulus' zeggen: „God wil dat alle menschen zalig worden, en tot de kennis der waarheid komen" op ieder menschelijk individu moest en zou slaan, dan kan diezelfde Paulus natuurlijk nergens, onder de inspiratie des Heiligen Geestes, ook maar van één enkel menschelijk persoon geschreven hebben, dat God hem niet in :

:

het heilsbestel had opgenomen.

Nu

lezen

we daarentegen

in

Eom.

9

:

13,

dat God,

reeds eer

Eebekka nog gebaard had, van Ezau had gesproken: „Jakob heb Ik liefgehad en Ezau heb ik gehaat"; en in Eom. 9 17 van Farao, dat de Heere van hem gezegd had „Tot ditzelve heb Ik u verwekt. :

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen