Dat de genade particulier is - pagina 176

166 perking nadrukt legt; en feitelijk ons „de Evangelieprediking aan alle zondaren" onder de hooge leiding van den Heiligen Geest, toont. Dat er onder het Oude Verbond beperking was, staat vast. En wat men ook gezegd hebbe van den toegang tot Israël die voor heidenen openstond, hiermee kan noch zal iemand ooit het feit wegnemen, dat God de heidenen overgegeven heeft om te wandelen in hun eigene wegen, en Israël daarentegen heeft uitverkoren uit alle volken. Maar telkens en telkens komen dan ook de apostelen van Jezus er op terug, dat het groote mysterie van de volheid des tij ds juist in de volkomen opheffing van dit nationaal Particularisme bestaat. De „muur der afscheiding" is door het bloed des Zoons van God weggevallen, en dat is de verborgenheid, die verborgen is geweest van alle eeuwen, maar nu geopenbaard is aan de heilige apostelen en profeten, namelijk dat ook de heidenen mede-erfgenamen zijn en leden van betzelfde lichaam. En dat niet doordien de heidenen in het lichaam van Israël ingaan, maar alzoo dat hij „deze twee maakt tot éénen nieuwen

mensch in Christus." dat Jezus dan toch gezegd heeft: „Het is niet brood der kinderkens te nemen en den honden voor te werpen," werpt dit apostolisch getuigenis volstrekt niet omver. Immers, het voorhangsel was, toen Jezus dat zei, nog niet intwee gescheurd en de nieuwe bedeeling nog niet ingewijd door het vergieten van zijn bloed. En wat Jezus elders vermaande, om. toch „het heilige niet voor de honden te werpen en de parelen niet aan de zwijnen te geven", is in de artikelenreeks: „Schuchterheid in het heilige" te breedvoerig toegelicht, om er hier op terug te komen. Alleen zooveel mag er van gezegd, dat ook dat ontzaglijk woord: „Tot de schare spreek ik in gelijkenissen, opdat ze hoorende niet verstaan," wel de manier van Evangelieprediking bepaalt, maar verre van deze schare van de Evangelieprediking uit te sluiten, juist bewijst dat Jezus ze ook tot die schare deed uitgaan. Let men er bovendien op, dat én Johannes de Dooper én de Apostelen, feitelijk, zonder onderscheid aan allen die hun voorkomen of die ze in de synagogen vinden, zonder de minste beperking, het Evangelie prediken, dan komt het ons voor, hiermee uitgemaakt te zijn, dat Gods Woord in de dagen des Nieuwen Verbonds een onverhinderde en onbeperkte Evangelieprediking zeer stellig wil. Een waarheid wel het sterkst van al blijkend uit Jezus' eigen voorbeeld. Immers, indien ooit eenig prediker gerechtigd ware geweest, om het Evangelie alleen aan de uitverkorenen te prediken, dan had het Jezus moeten zijn, als onder alle Evangeliepredikers de volstrekt éénige die wist wat in den mensch was, dus ook wist wie uitverkoren waren en alzoo het recht en de macht had, om tot bepaalde personen te zeggen: „G\j kunt tot mij niet komen.

De tegenwerping

geoorloofd

het

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen