Honig uit den rotssteen - pagina 217

!

;

203 die enkele grooten,

die zoo licht geneigd zijn

minder bedeelden. Groot en

om

neer

te

zien op de

klein, het is de zich nooit verloochenende

tegenstelling, die scheidend en snijdend door heel ons inenschelijk leven henengaat. Bij die enkelen schat of macht, talent of wilskracht, zij, de mannen die iets doen, die invloed en domineerend vermogen naam ontvingen; die het merk van hun voetstap in het leven van hun dorp, hun stad, hun land of kerk achterlaten en om die enkelen heen en met breeden golfslag tegen hen aanslaande, die zee van „ge'meene lieden," zooals de psalmist ze noemt, d. i. van gewone, ordinaire, meer zwakke en raachtelooze menschen, die het geld missen, genie noch talent ontvingen, doortasten noch doorzetten kunnen, en die, alleen door saam te scholen in massa, in het cijfer vergoeden, ;

;

wat ze derven in w^ezenlijke kracht. Die „grootc lieden" verkeeren in uiterst gevaarlijken toestand voor zichzelf. „Lichter dat een kemel door het oog eener naald ga, dan een rijke in Gods Koninkrijk !" zei onze Heiland. Maar denke toch niemand, dat dit alleen van de rijken in (/chl doorgaat. Helaas, neen, maar het is even waar, misschien nog schrikkelijker waar van de mannen die rijk in genie, in kennis, in wilskracht, in maatschappelijken invloed zijn. Let maar eens op, hoe weinigen van de groote lieden er door de nauwe poort ingaan. Ook, hoe velen die den schijn aannamen van er door te gaan, feitelijk achterbleven. Zelfs van de leeraars geldt dit. Zij waren alle eeuwen door de „groote lieden" der kerk van Christus, de machtigen, de gezaghebbenden, en toch hoe hoogst zelden brak er een tijd aan, waarin Chrysostomus' klacht fier en open kon weersproken worden, de klacht „dat de meeste herders buiten de schaapskooi Christi staan." En dat kan niet anders. Zelfs voor een gewoon, zwak, hulpeloos mensch is het al zoo bijna onmogelijk, om zichzelf kwijt te raken. Hoe ontzettend veel moeilijker moet dit dan niet w'el zijn voor die enkele gevierde en groote en rijke en machtige en invloedrijke mannen, die behalve hun eigen ik, bovendien nog al dien wierook, al dien invloed, al dien schijn te verloochenen hebben. Bij God zijn alle dingen mogelijk, maar anders kwam er nooit een dier grooten in Gods heerlijk Koninkrijk. Het is als met de schoonheid der vrouwM Wie, wie zal zeggen, wat wonder van Gods genade er gebeuren moet, om te maken dat een schoone jongedochter niet door haar schoonheid van God afgehouden wordt en verlokt tot ijdele gedachten Zoo weinigen van die „grooten der aarde" zullen ook „grooten der hemelen" zijn. Die grooten ze zijn innerlijk zoo klein. Ze zijn een leugen, zegt de psalm. Ge zoudt ook kunnen zeggen: Het is een leugen, dat ze groot zijn. Ze schijnen wel zoo, maar ze zijn het niet. En de waarlijk grooten, die innerlijk, diep, voor God groot zijn, om eeuwig groot te blijven, die vindt ge juist veel m&&Y onA&ï de armen arm aan goed en geld, aan genie en krachten. „Zalig zijn de armen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen