Het heil in ons - pagina 258

!

248 Spreekt uit geheel de schildering van Israëls volksleven u niet een onderlinge gehechtheid, een teederheid van toon, een gevoel van onderlinge aanhoorigheid, dat u nog bij het lezen bekoort? Israël op zijn hooge feesten om Sions tempel vereenigd, getuigt het niet van een nationale eenheid, waarvan ons zelfs het besef nooit

bekroop

?

En

zeg dan, zoo gij diep peilt en diep uw blik laat gaan in den wortel der dingen, waarin anders lag dan de tooverkracht waaraan Israël dien adel ontleende, dan in zijn onwrikbaar Messiasgeloof, zijn profetie, zijn

macht en

hope van Hem, die als een Menschenzoon komend, ontvangen zou?

alle

alle heerschappij

dan in schaduwen kwam Het Woord werd vleesch. De wereld verwierp Hem. Maar in

Meer

die

Christus

tot

Bethlehems

kribbe.

die wereld waren er toch die minden. Hem aanbaden, Hem loofden als hun Hoofd en Heere; en wat meldt men u van die kleine schaar? Ik vraag niet, wat ze van zichzelven roemden. Evenmin wat liefde en kunst te hunner eer gezongen heeft. Getuige van hun leven zij de heidenwereld, die vervolgd, uitgestooten, gemarteld heeft, en hoor dan, hoe de geruchten naar het keizerlijk Eome gaan, die berichten van een vreemde secte, die, o zoo zonderling, in het oog van den heiden, zoo misdadig zich aanstelde, maar óók toch daardoor uitblonk, dat ze elkander onderling zoo teeder beminden. Denk aan de Agape, hun liefdemaal, denk, naar Oosterschen trant, aan den heiligen kus Is het slot der apostolische zendbrieven, is een brief als aan Filémon, niet soms

Hem

aanhingen,

Hem

!

roerend teeder? Veel van dien luister verbleekte!

Naarmate het Christendom in aantal van belijders won, werd het meer gelijkvormig en boette het zijn teeder, heilig

der wereld karakter in.

Toch

niet geheel.

Ook nu nog

vindt ge onder de gedoopten in den naam des Heeren kringen, wier ademtocht niet meer uit de zelfzucht en den nijd, maar uit een hoogere goddelijke liefde is. Kan dat uw hoop niet verlevendigen? Al donkerder wordt het om ons heen. Steeds feller blaast de hartstocht. Het schijnt wel, of de broederschap sinds ze in het program der Eevolutie werd opgenomen, zich ontheiligd gevoelde en wegvlood van deze aarde. Wat wanklank bij het lied uit Efrata's velden En toch, alleen dat lied kon in die donkerheid u staande

gezinnen

houden.

en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen