Heils termen - pagina 207

197 Zoo dikwijls Gods

wil, zij het ook in den meest vergeten schuilhoek, daar een reukofler ontstoken, welks sterke, alles doordringende geur, uit dien verborgen schuilhoek dezer aarde, naar den Troon des Driemaal Heiligen klimt, en ook daarvan geldt het woord nit Mozes' geschiedrolle „en de Heere rook dien liefelijken reuk," om, door het indrinken van dien welaangenamen reuk, het welbehagen in zich te voelen wekken. Voor den Troon onzes Gods, in het paleis zijner heiligheid, stijgt die liefelijke reuk van de offerschalen der engelen storeloos op, eeuwiglijk en altoos, want zij zijn het, wien David toezingt „Looft den Heere, al zijne heirscharen gij zijne dienaars, die zijn welbehagen doet !" Ja, die volbrenging van Gods welbehagen in den Hooge vormt zelfs den grondslag voor het gebed, der Gemeente door haar Stichter op de lippen gelegd: „Uw wil geschiede, gelijk in den hemel, alzoo ook op de aarde." Op aarde is de Yolbrenger van dit Welbehagen Gods eerst in den Christus verschenen. Hij, van wien in heel de Eolle des Boeks, en van wien alléén in dat wondere Boek geschreven was, getuigde reeds van Davids lippen: „Zie, ik kom, ik heb lust o mijn God! om uw welbehagen te doen, en uw wet is in het midden mijns ingewands." Yan Hem en Hem alleen kon de profeet, in het heilig program van Golgotha's smarttafereel, het als met in bloed gedoopte stift vooruit teekenen, „dat door zijn hand het welbehagen des He er en gelukkiglijk voort zou gaan." (Jesaïa LHI 10). En in de Apostolische Brieven wordt de grond voor Gods verheerlijking en onzer ziele vertroosting, juist in de onvoorwaardelijke belijdenis gezocht, dat deze alomvattende profetie, van Psalmist en Ziener beiden, in Hem tot openbaring kwam, die van zich zelf getuigde, „dat Hij, niet ter ontbinding, maar ter vervulling van wet en profeten gekomen was." (Hebr. 10 5 vv.) Vraagt men eindelijk, of dit welbehagen Gods door ons thans in navolging van Jezus volbracht kan worden, dan antwoorden we hierop met beslistheid ontkennend. Eeeds de Hebreërbrief laat, terstond op zijn verklaring aangaande den Christus, deze woorden volgen: „In welken wil wij geheiligd zijn (Hebr. 10 10). Paulus getuigt op het nadrukkelijkst, dat God in ons werkt beide het willen en het werken naar zijn welbehagen, en de belijdende Gemeente aller eeuwen spreekt uit haar innigste zielservaring een vastbesloten anathema uit over dit hoogdunkend, zondig pogen, waardoor geheel het mysterie van ons Christendom op zij wordt geschoven en de verzoenende kracht van het bloed des Lams wordt ontkend. Slechts hij kan deze overmoedige gedachte koesteren, die aan zijn eigen zondenood nog niet ontdekt, waant, slechts een gids te behoeven om bewijs te geven van de kracht tot gaan, die in zijn spieren huist. Wie daarentegen weet, dat Gods wil en leven onafscheidelijk één zijn, kent ook bij ervaring de hoogheilige waarheid, dat Gods wil

volbracht

is,

is

:

:

!

:

:

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen