Het heil in ons - pagina 205

;

195 de natuurlijke Godskennis eindigde waar de Openbaring des Geestes begon. Geheel de Schrift steunt op de natuurlijke Godskennis. Job, de Spreuken, Prediker en het Hooglied bewegen zich schier uitsluitend op haar gebied. De Godsspraken der Profeten over de volkeren zijn zonder haar onverstaanbaar; de opneming van Israëls volksleven in het geheel der Openbaring wordt alleen door haar gerechtvaardigd. De Bergrede laat haar schitteren in elk woord. De prachtige proloog van Johannes' Evangelie geeft haar de hoogste wijding. Paulus' optreden te Athene, te Filippi, te Corinthe bezegelt haar van stad tot stad. Zijn brieven aan de Romeinen, de Ephesiërs eu Colossensen prediken haar om 't zeerst. De eindgerichten door den ziener van Pathmos beschreven, bepalen haar blijvende beteekenis voor de heerlijkheid die komt. Verre van buiten het geloofsterrein te liggen, wordt ze buiten het geloof een ongerijmdheid. Met de zichtbare, zienlijke dingen heeft ze niets van doen. Uitsluitend de onzichtbare, onzienlijke, zijn het voorwerp waarop ze zich richt. Aan de breedte- en lengtematen der natuur, aan haar kleuren en waarneembare vormen heeft ze niets. Ze houdt zich uitsluitend bezig met een onzichtbaar iets, dat achter en in die natuur schuilt, uit die natuur haar toespreekt, en door die natuur op haar werkt. Diensvolgens draagt ze ook onveranderlijk haar ernstig zedelijk karakter. Ze is geen dorre afgetrokken geleerdheid, die sluitredenen saamstelt, om het verstand te bevredigen; geen stuk w^ijsbegeerte, dat de oppervlakkigen en ongeoefenden tot rechters over de hoogste problemen zou laten geen bespiegeling, buiten de werkelijkheid staande, die in den strijd des levens het hart koud laat. Integendeel. Ze is de belijdenis der Kerk van Christus, die de ongeloovige wereld aan haar consciëntie komt, opstoot uit haar ongeloovige kalmte en in al w^at leeft de aanrakingspunten zoekt voor het Koninkrijk van God. Het onmiddellijk Godsbesef vormt, gelijk wij zagen, het middelpunt van waar ze uitgaat, het orgaan waardoor ze werkt, de onmisbare ;

voorwaarde die ze onderstelt. Maar dat Godsbesef blijft niet alleen. Dat Godsbesef treedt in aanraking met de natuur en beluistert in haar leven de echo van zijn eigen w^oord. Het ontwaart in die natuur iets, dat stemt met de aandoening van Gods alomtegenwoordige mogendheid in het hart. Eén stem is het in dat hart en in die natuur, onderscheiden in klank, maar toch uit eenzelfde diepte trillend. Niet wij brengen dat Godsbesef met het leven der natuur in verband maar dat verband bestaat; wij ontdekken het slechts, en door die ontdekking wordt het innerlijk Godsbesef bevestigd, verhelderd, verklaard. Toch is de lichtstraal, door de natuur uitgeworpen, niet de eenige, die in het brandpunt van ons menschelijk hart valt. Behalve die zichtbare natuur is er ook een menschen wereld om ons heen, in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen