Het heil ons toekomende - pagina 236

326 doorleefden we slechts nog eens wat reeds eenmaal ons leven was. Dan is dat wel zelfbedrog, want het leven der Verzoening en der Opstandingskracht is van nature in niet een enkel kind geboren, maar dan schuilt in dat besef toch de onloochenbare waarheid, dat de ware levensvormen, de vormen waarin ons kinderleven zich uitte, de uitingen van gelooven, lieven, hopen, die wij in onze waanwijsheid hadden weggeworpen, nu met het goddelijk merk gestempeld, ons

als

'

ten instrument zijn geworden: dat wij weer wierden als het kindeke, en daarom in Gods Koninkrijk konden ingaan. Is dit waar, dan is het ook niet langer onzeker welke gedragslijn we bij de opvoeding onzer kinderen in huis en school hebben te volgen. Van het niet wedergeboren kind spreken we. Er zijn, dit toont de Schrift, dit eischt de ervaring, dit beleed onze Kerk steeds, ook kinderen die reeds van hun moeders schoot onder de bewerking des Heiligen Geestes stonden, of in de wieg of te midden van hun kinderlijke spelen, voorwerpen werden van een herscheppende genade-

weer

Hierop

werking Gods. troosteloos vroeo-rijpe

staan

te

zielsuiting

heeft

men nauwkeurig

te

letten,

om

niet

het aandoenlijk kindergraf, om de schijnbaar niet te verstikken, vooral ook om niet door

bij

een verkeerden eisch van wedergeboorte bij den reeds wedergeborene, stoornis te brengen en verschrikking in den goddelijken vrede van het reeds verzoende hart. Toch spreekt het vanzelf, dat deze uitzonderingen den regel der opvoeding niet bepalen kunnen. Althans onder de kinderen, die niet

hun eerste levensjaren, is het verschijnsel, dat we aannormaal. Zoo om onze huistafel, als op onze scholen, Zondagsscholen en catechisatiën hebben we in den regel met kinderen te doen, die het hooge zintuig nog missen, 'dat eerst door de wedergeboorte in onze ziel tot werking komt. En zoo opgevat, is bij onze kinderen een dubbele feil zeer ernstig

weo-sterven in stipten,

niet

te mijden.

onze kleine kinderen bezes of zeven jaren oud, dat sterven gaat, op kinderlijke wijs van zonde en genade, verzoenino- en verlossing spreekt, wraken we niet. Immers, het feit is niet te loochenen, dat ook bij het kind in de ure des doods de ontvankelijkheid voor de heiligheden Gods zeer verscherpt en verhoogd Maar wat we bestrijden is de ziekelijke zucht, om onze kleinen is. reeds in hun eerste levensjaren een ernst op het hart te werpen, waarvoor ze nog niet vatbaar zijn. Wat we bestrijden is de neiging om het jonge kind reeds te overvallen met een reeks begrippen en bedreifin^en, waarvan het nog niets in zich op kan nemen. Wat we afkeuren is dat ongeluk der kleingeloovige opvoeders, die den tijd van i.;.aien en maaien zelfs bij bet kind niet weten te onderscheiden. Eenerzij ds

keeren

de

willen.

feil van Dat men

hen,

zelfs

die

reeds

met een kind van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen