Honig uit den rotssteen - pagina 70

:!

!

56

De kennis

heeft altijd tegen

God

in gewild;

de wetenschap heeft de wijsheid heeft onder alle natiën en geslachten in de poorten en op de straten geijverd tegen den levenden God. Werd die „wijsheid" door Gods bijzondere genade geheiligd, dan was het anders. Maar in eigen aarde tierend en aan eigen natuur overgelaten, heeft de kennis, de ontwikkeling van het verstand, de kracht van het denken nooit iets anders gedaan dan aldoor het voetstuk opgehoogd, waarop de mensch zich zelven wou aanbidden en vruchteloos poogde heen te zien over den nog altijd hoogeren God. En weet wel, die schuld ligt niet alleen voor de rekening van bij

door

alle

eeuwen heen haar koninkrijk tegen God in gebouwd;

mannen maar kleeft aan ieders hart ook aan het uwe Elk oogenblik dat ge bij den Heere uwen God niet „als een gespeend kind bij moeder" waart, maakte uw beetje kennis, en zelfs uw inbeelding, dat gij wel wist hoe het gaan moest, uw gebed ijdel en uw ziel los van uw God. Met den dauw des hemels overdropen; door den regen des Geestes nat gemaakt; of wilt ge gezalfd met de zalving van den Heilige; dan ja, kan het licht der wijsheid en der kennisse heerlijk schitteren. Maar zoo dikwijls ze ongedoopt en onverzoend en ongewijd optreedt, is verstandskennis en denkkracht en scherpte van oordeel werkende voor den dood van den Heilige afvoerend en in 's menschen geest ontbindende en losmakende elk ontzag, allen eerbied, en alle vreeze voor de majesteit van zijn Formeerder en de mogendheid van zijn God. uitstek geleerde

;

;

;

;

Zoo was het ook in Jeremia's dagen. En wat deed de profeet daartegen? Maande hij deswege van onderzoek af? Verfoeide hij de wetenschap?

Bestreed

hij

de kennis?

Neen Maar den o,

hoovaardigen mensch bij zijn eigen woord vattend, donderde hij hem in het oor dit snijdend en verpletterend woord „Wilt ge het diepst voor kennis en voor wijsheid buigen, welnu, voor wien zult ge dan dieper, voor wien meer tot in het stof bukken, dan voor den levenden God!" en zich na dat woord van vermaan in aanbidding neêrwerpend, betuigt hij het alsnu voor den Heilige: „Wie zou U niet vreezen, gij Koning der heidenen? Want het komt U toe, omdat toch onder alle wijzen dir heidenen niemand

—

U

gelijk is !"

Jeremia

aanvaardt dus het meetsnoer, dat de wereld, al voorttrippelend, preutschelijk in haar hand zwaait; doch niet om er schuchter meê in den hoek te gaan schuilen; neen, maar om dan nu op het stuk der wijsheid, der kennisse en der wetenschap, alle hoovaardigen van geest uit te dagen, dat ze iets wijzers dan de wijsheid Gods

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen