Heils termen - pagina 97

87 het

40,

het

En

Heilsfeit,

wonder het

dat

nieuwe

na

voleinding

der

voorbereiding,

door

leven in den dood dezer wereld inbrengt.

eindelijk:

Heilswoord, dat ter verklaring en ter uitlegging van geschonken heil aan het feit wordt toegevoegd. het ons Passen we dit, om slechts dit ééne te nemen, op het middelpunt der gansche Openbaring, op Jezus Christus zelven toe, dan vinden we dus deze volgorde: 1. Gods raad ter behoudenis in en door Christus (het Heilsfeit). 2. De Geest van Christus, die zijn komst vooruit betuigt in de Profetie (ïleihwoord). 3. De offeranden en andere ceremoniën, die het geloof aan de profetie ontwikkelen (Keihteeken). 4. De komst van Christus in de volheid der tijden (Heilsfeit) en 5. de verklaring van den Christus en het heil in Hem verschenen door zijne Apostelen (Heilswoord). Hieruit volgt dat ook onze eigen geloofsontwikkeling, om in geestelijken zin schriftuurlijk te zijn, zich bewegen moet door dezelfde stadiën. Voor alle heil en zaligheid moet het uitgangspunt, de drijvende kracht en maatgevende oorzaak eenig en alleenlijk gezocht worden in de Ontfermingen Gods, die zich afspiegelen in zijn eeuwigen raad. Ook bij den geloovige begint het dus met het groote, alles beheerschende Heilsfeit, dat, eer hij zelf zijn heil nog kent, reeds de wortelen in zijn verleden uitslaat door de „voorbereidende gehet

5o.

nade." Eer eer lijke

het

echter

heil

tot zijn bewustzijn,

dat

is

tot

hem

zelf

komt,

met zijn God in onverbrekelijke persoonbetrekking weet, of wil men, eer hij tot het geloof komt, moet tot hem komen de prediking des oor ds. Dit is, wat onze

hij

zich uitverkoren en

W

ook Catechismus werkt, door

„dat de Heilige Geest het geloof in onze harten de prediking des Heiligen Evangeliums." In het groot geheel dier Schriftopenbaring zal er dan voor hem een enkele spreuk, een enkel woord zijn, dat voor hem bestemd is, dat met zijne ziel onder de leiding des Geestes in geheel eenig en uitnemend rapport treedt, en dat voor hem in het bijzonder het middelpunt wordt van geheel de Schrift, de centrale Woord-openbaring, waardoor de Heilige zegt,

ontdekken wilde. in en met en door dat woord, zal de Heilige Geest hem in de ziel dringen, om het groote levensfeit in hem te verwezenlijken. Dan komt hem het heil, dat reeds naar hem uitging, eer hij het bevroedde, maar nu eerst door de kracht des wederbarenden Geestes zich aan zijn ziel

Dan,

het middelpunt van zijn wezen, tot zijn onheilig en zondig Ik doordringt, dit wondt, doodt en ter nederwerpt, en zoo in de diepste verbrijzeling zijner ziel hem in den Christus en den Christus hem in het harte plant, om door een band, die nimmermeer verbroken wordt, tot

zijn

tot

Christus

den is,

te

dood

toe

verbinden.

bedroefde

ziel

aan het heerlijke leven dat in

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen