Voor den slag - pagina 12

8

De

vrije

school regel, de openbare aanvulling:.

Oeeft als antirevolutionaire kiezers vooral thans geen voedsel

aan den waan, alsof de ^choolquaestie reeds lost.

Dan

eerst zal

Groens ideaal

bereikt

finaal

zijn

ware opge-

indien

de Vrije

school regel, de Publieke school aanvulling is geworden, en lang nog niet de helft onzer landskinderen vindt op de vrije school plaats. Doop en school blijven nog altoos voor verreweg het grooter deel der volksjeugd bijeenhooren, en ge hoordet ook wel, wat tegen-Christelijk en anti-nationaal stempel door tal van ongeloovige en socialistische onderwijzers nog altoos op het kinderhart wordt gedrukt. Dat mag, dat kan zoo niet blijven. Daar mogen de Christelijke partijen geen vrede mee hebben. Een religie-accoord met de Publieke school mogen en kunnen we niet sluiten, en daarom moet de Christ. school over heel het land haar deuren openen, om al wie in wil gaan, welkom te heeten. De kerstening van ons volk mag, eer ze voleind is, onzerzijds nooit gestaakt. En zeg nu niet, dat het Rijk, sinds 1905, ons reeds zoo rijken onderstand biedt, dat we heusch het nog ontbrekende zelf wel mogen bijpassen want dit is het opmerkelijke, dat we thans nog aanmerkelijk grooter offers aan onze Christelijke school brenMinder gen, dan toen ons nog geen enkele subsidie gewerd. voor elke school op zich zelf, maar meer nog dan eertijds, omdat het getal van onze Vrije scholen zoo geducht in de hoogte ging, en het bouw- en bedrijfskapitaal voor elke nieuwe school nog steeds te hooge offers afvergt. Het bouwkapitaal om grond te koopen, de school op dien grond te doen verrijzen, die school van wat er in hoort te voorzien, en het bedrijfskapitaal, om soms anderhalf jaar lang de school gaande te houden, eer er een cent subsidie inkomt. Daar schort het aan. Kiezers, vergeet niet, dat deze misstand, vooral in de groote steden, de massa aan een school zonder God of gebed blijft overleveren, terwijl het toch juist de groote steden zijn, waarvan de machtigste invloed op heel het land uitgaat, en waarin door pers, geldmacht en concentreering van het intellect, over het lot ;

van ons volk wordt beschikt. Hier duldt de voorziening in den nood geen uitstel. De oproep in ons Program van Actie. om in dezen noodstand te voorzien, is geen staart die bij wijze van ornament aan ons Program met de voorziening in is toegevoegd, maar stelt een eisch die den socialen nood volkomen op één lijn staat. Ja, die schoolnood, met name in de groote steden, is zelf een stuk van het sociale vraagstuk, dat om oplossing roept. Ook bij den stoffelijken nood past ons ontferming, maar schuif toch den geestelijken socialen nood van ons volk nooit terzij. De Publieke school delft in de goudmijn van rijk en stad. De, mooiste terreinen, de prachtigste schoolgebouwen staan haar ten dienste, en de openbare kas betaalt alles. Reeds zijn er scholen die leeg staan, omdat ze te veel zijn. Wie onzer kan daartegen opbieden ? Wat beduidt éen vierde lokaalhuur, naar dorpsprijs berekend, om in Amsterdam, in Rotterdam en 's Gravenhage den peperduren grond meester te worden en scholen van den eersten rang aan te bouwen. Zoo terecht vraagt daarom ons Program van Actie voor dien §choolbouw milder hulp, niet voor dorp en stad één, maar naar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen