Honig uit den rotssteen - pagina 224

!

210 onder onze edeler woorden een „benjaminnetje", waar ieder iets liefs van denkt. En zoo zelfs is dat denkbeeld van „ernst" toongevend in onze eeuw geworden, dat schier elk redenaar voelt dat hij warm wordt, in vuur raakt en verband met zijn hoorders krijgt, zoodra hij op dien „ernst" maar neer kan komen. En zeker, er ligt in dat denkbeeld van „ernst" iets dat u weldadig aandoet, iets verhefFends. „Ernst... of kortswijl?"

genoeg wat „ernst" beteekent. eens niet meer met alles den gek scheert. Ernst komt er in het gesprek, als nu eindelijk dat ijdele, geklap eens ophoudt. Ernstig is de man, die weigert meê te laffe doen met de grenzenlooze luchthartigheid waarmee onze eeuw over alle lief en leed heenlacht. Ernst staat tegenover spel, en vormt dus de tegenstelling met hen, die letterlijk van den lieven morgen tot den laten avond met alles „spelen". Die ernstig zijn, meenen het, wat ze zeggen. Ze vatten het leven als een realiteit op. De ijdelheid is aan den band gelegd, en het leven is hun meenens geworden. En, ja, dat is heerlijk; maar ook wat is het niet een droef getuigenis tegen den ellendigen, diep gezonken geest onzer eeuw Een uitzondering de man voor wien de dingen „meenens zijn". in het Een zonderling de mensch wien het leven geen spel is. oog te loopen, als u de ziel walgt van dat ijdel gesnap en onbeduidend geklap, waarmee de kinderen onzer eeuw, al lachend en ginnegappend,

Ernstig

wordt

men,

als

zegt

u

men nu

Om

het jaar omkomen. Die echte Eransche toon, die met heel den dampkring der Fransche revolutie, over de arme Christenheid is gekomen; een revolutie, die met haar zwijmeldrank de gedoopte volken derwijs beneveld heeft, dat ze zich schamen, om het goed nog goed te noemen, en een kleur

men hen in nood nog betrapt op een kort gebed. Ontzettende tijden, waarin zoo menig huisgezin met zijn ouder en jonger bewoners, al naar ge wilt, even aardig of even afschuwelijk wordt om aan te zien, als een kooi met spelende, gillende, grimassen makende chimpanzees in den dierentuin. Och, hoe telkens stuit ge niet op duivelsche oneerbiedigheid; helschen lust in het spotverwekkende, duivelsch vermaak in wat boos is, dierlijk en gemeen. o, Gewisselijk, in zulke kringen is een man van „ernst" reeds een heilige, „een ernstig woord" als een dauwdrop voor den afgematten geest; een „roepstem tot ernst" een uiting van moed, van liefde, van hooger bedoelen. In zooverre juichen ook wij dien „ernst" dus van heeler harte toe en verheugen er ons met geestdrift in, als er ook in ongeloovige kringen een breuke in die nietige, stuitende ijdelheid komt, en de lastering van het hciliffe ten minste afneemt. krijgen, als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen