Honig uit den rotssteen - pagina 221

? :

207 o.

Als

God

zoo

eens ook tot ons

zal

komen, en

tot

ons zeggen

„Ge hebt gebeden, ja, maar toen ge badt, hebt ge toen ook Mij, ja, Mij eenigszins gebeden? Ge hebt psalmen en liederen gezongen, maar toen

gij

zongt, hebt ge toen ook Mij, Mij, eenigszins gezongen

manr toen gij bij dat Woord verkeerdet, deedt ge dat eenigszins voor Mij ?" uw vrome „o, Merk op uw aalmoezen, op uw kniebuigen, op samenkomsten, tot op de vrome plooi die ge aan uw gelaat gaaft, en zeg Mij, wat er van al deze uitingen der vroomheid overblijft, als Ik, uw God, er uit weg en in de hel werp, al wat omging buiten Mij, uit Mij niet was, en iets, iets anders ook maar dan mijn eer

Ge hebt de

Schrift onderzocht,

bedoelde?" Als God zoo komt, vrome man, vrome vrouw, wat blijft er dan van al uw vroomheid over? Valt ge dan niet opeens uit al uw vroomheid uit? Ja, erger nog, komt het dan niet opeens zóó voor u te staan, dat al die gebeden en kniebuigingen en wat dies meer zij, wel verre van u nog te streelen in de herinnering, u nu voorkomen verwijt, dat u aanklaagt van ongeestelijkheid, dat u als iets dat u voor God in de schuld werpt en u met stille smart belijden doet: „Och, ook in mijn bidden zelfs sloop de zelfzucht, sloop de onvero. God, mijn God, wanneer heb ik ooit in mijn bidschilligheid in den U en U alU'Oi bedoeld?" En zegge nu niemand „Dan is de goddelooze er nog beter aan toe, want die zondigt dan ten minste in zijn bidden niet!" Dat toch ware de dwaze redeneering van den zelfmoordenaar, die om niet meer te zondigen, zich de mogelijkheid van verder in het kleine te zondigen door één kolossale reuzenzonde afsnijdt. Neen, wel bidden, moet uw leuze zijn, wel blijven kniebuigen, wel in de paden der vroomheid blijven wandelen, naar anders. Nu er u bewust van worden, in wat ontzettend gevaar een vroom mensch verkeert, in wat gevaar het bidden brengt, wat gevaar er aan een psalm kleeft dien ge zingt; en daardoor wakker en waakzaam zijn en minder gedachteloos en minder alleen doelen op het eiyen ik. „Dus, om dan toch over zekeren tijd o/<bevlekt in de vroomheid ?" te worden en wel zondeloos te bidden en te zingen Neen, mijn broeder, daartoe komt ge op aarde toch nooit. Alle perfectionisme, alle volmaakbaarheidsdrijverij is zelfmisleiding, ook en vooral in de vroomheid. Neen, maar om, geleerd door struikelen, alsnu geheellijk dien dwazen waan af te leggen, alsof gij ooit de eigenlijke bidder, gij de eigenlijke lofzinger, gij de waarlijk vrome kondt zijn; en voortaan in plaats van dien dwazen waan, de klare nuchtere heerlijke waarheid onder de oogen te zien en op uw ziel te binden, dat de eigenlijke Bidder is de Heilige Geest, en dat alleen de vroomheid van den Middelaar uw vroomheid voor God kan zijn. !

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen