De leer der Verbonden - pagina 181

171 de geloovigen aanziet in het feitelijk levensverband waarin de ordinantie Gods ze geplaatst heeft, terwijl de sekte, onder het voorwendsel van de kerk uit te zuiveren, niets anders doet, dan de geloovigen uit dat levensverband losmaken en aan de ordinantie Gods onttrekken, om ze voorts op een willekeurige manier tot een groepje of clubje saam te vereenigen, dat reeds op aarde een staat af wil

kerk

dwingen, die eerst daarboven komt. Tweeërlei is daarbij mogelijk. Heeft men toch eenmaal de bekeerden en onbekeerden op die onschriftuurlijke manier in tweeën gesplitst, dan komt men voor twee mogelijkheden te staan. T. w. óf dat deze bekeerden er nu op uitgaan om nieuwe bekeerlingen te maken, óf wel, dat ze dit stil aan

God

overlaten.

Dit hangt Jif van de dispositie van hun hart. Yindt ge onder deze bekeerden menschen met een open, gul, teeder hart; een hart dat op liefhebben is aangelegd; dat, zelf genietend, drang voelt om ook anderen te laten genieten dat het niet laten kan, om over de lippen te laten uitkomen, wat van binnen in de ziel perst, dan gaan deze bekeerden „op bekeeren uit" in edeler zin. Of ook, zijn die bekeerden veerkrachtige personen, die bemoeiziek van aard, zich inbeelden alles te kunnen, en zekere overmacht over menschen ontvingen, ook dan gaan deze bekeerden „op bekeeren uit", maar in een zin, dien we minder zouden loven. Of eindelijk, zijn die bekeerden personen die wel van de hel maar niet tot den levenden God bekeerd zijn, d. w. z. zijn ze dezulken, die braken met de wereld, om, kon het, nog in den hemel te komen, maar zonder dat er van teedere levensgemeenschap met den levenden God bij hen sprake kwam, dan, het ligt in den aard der zaak, zullen deze materieele, zelfzuchtige bekeerlingen al zeer weinig op het doen Gods letten, en, bijna alles van menschelijk toedoen verwachtend, tot bekeering schier dwingen willen; we zeggen niet in onedelen, maar toch stellig in onvromen zin. Zoo ontstaat door drieërlei trek van het hart het methodisme in zijn drie vertakkingen: eerst teeder, aanminnig en vroom; c^aw ruwer, bemoeiziek en min edel; en eindelijk het fabriekachtig methodisme, dat bekeerlingen maakt. Doch lang niet alle bekeerden, die op dit min ware standpunt staan, ;

—

willen die paden op. Integendeel, er zijn er, met precies dezelfde dwaling behept, die tot geheel tegenovergesteld besluit komen.

Ook in drie volgorde. Eerst zij die

geledingen

voor

ons

tredend,

maar in omgekeerde

niet den hemel, maar God in het werk hunner bekeering hebben gezocht, en die nu van God alleen alles verwachtend waarlijk niet inzien, wat zij aan de bekeering van anderen doen zou-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen