De leer der Verbonden - pagina 73

63

van het Woord, steeds heerlijker toe te lichten. schatten Vóór Arius in de kerk optrad was de belijdenis zelfs van de Godheid des Zoons verre van zoo klaar en algemeen in de Christelijke kerk. Wel leefde men met Christus in een gemeenschap, die bij de niet-onderstelling van zijn Godheid ongerijmd zou geweest zijn, maar men had de verschillende bestanddeelen van dit heilig leerstuk nog niet zoo in- en doorgedacht. De Godheid des Heeren leefde in het leven der gemeente, maar was nog niet tot klare afspiegeling gekomen in het bewustzijn. Eerst in den strijd met Arius kwam het daartoe. Toen eerst werd het leerstuk vastgesteld; werden alle bedenkingen er tegen doorgedacht; en voor elk Ijestanddeel er van de juiste uitdrukde

kingswijze gevonden. En wat deden toen destijds de verwerpers van 's Heeren Godheid? Zie, die sloegen toen de schriften der oudste kerkelijke schrijvers op, en haalden daaruit allerlei uitdrukkingen aan, die op onjuiste en onzuivere wijs geschreven waren, en nu van achteren den schijn hadden, alsof ze het Arianisme begunstigden. Maar de kerke Christi liet zich door het beroep op deze oude vaderen volstrekt niet van het spoor brengen toonde veeleer aan dat dit allengs klaarder ontwikkelen van de waarheid juist het eigen werk des Geestes was; en bewees aan haar tegensprekers, dat ook deze oudere belijders wel terdege het wezen der zaak hadden beleden, ook al misten ze nog dien uitgewerkteren vorm, ja al was veelszins zelfs hun wijze van uiteenzetting ;

niet onberispelijk.

En evenzoo nu is het ook hier. Vast staat het, dat het ware licht op de leer van het Werkverbond eerst is beginnen te vallen in den strijd met de Socinianen. Toen de Socinianen het Oude en Nieuwe Verbond derwijs uit elkaar wilden rukken, dat het Oude zoogoed als wegviel en het al den schijn kreeg, alsof de „zaligheid door het geloof" eerst op den Pinksterdag in de wereld was gekomen, en alsof dus de Godsmannen en uitverkorenen des Ouden Verbonds buiten die zaligheid gestaan hadden, toen ja, is met name de gereformeerde kerk ernst gaan maken met het dieper onderzoek van de betrekking die, naar het eigen Woord Gods, tusschen Oud en Nieuw Verbond bestaat. Dit leidde vanzelf tot de vraag: of de tegenstelling tusschen Oud en Nieuw Verbond waarop Paulus doelt, zóó is op te vatten, dat onder „Oud Verbond" de periode van Genesis te Maleachi zou zijn te verstaan, dan wel of het genadeverbond zich reeds over heel het Oude Testament uitstrekte. Dit bracht dan weer op de vraag: of het wettisch verbond alleen op Israël doelde, dan wel of het allen menschen en dus ook ons aanging. En zoo is het geschied, dat uit dien strijd tegen de ondermijners van het Oude Testament, die men gemeenlijk onder den naam van Socinianen saam vat, een zeer breede en hoogst belangrijke leerontwikkeling is geboren, die zeker in haar verloop ook door uitspattingen en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen